Νέα Ταινία | “Gorgonà” από 2 Απριλίου 2026 στους κινηματογράφους

Η ταινία “Gorgonà” παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο διεθνές κοινό μέσα από το 82ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, ενώ η ελληνική της πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του Διεθνούς Διαγωνιστικού Προγράμματος. Πρόκειται για ένα έργο που από την πρώτη στιγμή δηλώνει τη φιλοδοξία του να κινηθεί πέρα από τα όρια των συμβάσεων, τόσο αφηγηματικά όσο και αισθητικά.

Σε ένα άχρονο, δυστοπικό μέλλον, η ιστορία εκτυλίσσεται σε μια φτωχή πόλη-κράτος της Ελλάδας, όπου η ζωή περιστρέφεται γύρω από ένα τεράστιο διυλιστήριο πετρελαίου – τη μοναδική πηγή πλούτου και επιβίωσης. Η κοινωνία είναι αυστηρά πατριαρχική: οι άνδρες, οπλισμένοι και κυρίαρχοι, ασκούν απόλυτη εξουσία. Όταν ο αρχηγός τους, ο Νίκος, βρίσκεται στα πρόθυρα του θανάτου, ξεκινά η διαδικασία διαδοχής. Η απόφασή του να συμπεριλάβει ανάμεσα στους διεκδικητές την προστατευόμενή του, τη Μαρία, προκαλεί σοκ και αναταράξεις σε ένα σύστημα που δεν επιτρέπει εύκολα ρωγμές.

Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο με την άφιξη της Ελένης, μιας τραγουδίστριας που εργάζεται στο τοπικό μπαρ. Η παρουσία της λειτουργεί καταλυτικά: φέρνει στην επιφάνεια κρυμμένες πτυχές του παρελθόντος, ανατρέπει ισορροπίες και επηρεάζει καθοριστικά τη μοίρα της Μαρίας. Παράλληλα, μια δεύτερη αφήγηση ξεδιπλώνεται, όπου μια γυναίκα -που έχει «ανταλλαχθεί» από την οικογένειά της για ένα μπιτόνι πετρέλαιο- μετατρέπεται σε αντικείμενο πόθου, ικανό να διαλύσει τη συνοχή μιας κοινωνίας που στηρίζεται στη βία, την καταπίεση και μια σχεδόν τελετουργική έκφραση ανδρισμού.

Η “Gorgonà” είναι ένα έργο βαθιά πολιτικό και έντονα έμφυλο, που αρνείται να περιοριστεί σε μια συγκεκριμένη κατηγορία. Αν και θα μπορούσε να εκληφθεί ως μεταφυσικό δράμα, η δημιουργός του, η Εύη Καλογηροπούλου, το περιγράφει ως μια «ταινία εκδίκησης με υπερφυσικά στοιχεία και φεμινιστική ορμή». Μέσα από αυτή τη σύνθεση, η ταινία επιχειρεί να μιλήσει για το παρόν χρησιμοποιώντας ένα μελλοντολογικό πλαίσιο, αντλώντας από αρχετυπικές δομές και επαναπροσδιορίζοντας ζητήματα ταυτότητας, οικολογίας και φύλου.

Οπτικά, η ταινία συνιστά μια εκρηκτική εμπειρία. Ο κόσμος της μοιάζει να έχει χτιστεί από σκόνη, ιδρώτα και δάκρυα, δημιουργώντας μια έντονα αισθητική, σχεδόν ονειρική αλλά ταυτόχρονα σκληρή πραγματικότητα. Ταυτόχρονα, ενσωματώνει στοιχεία της ελληνικής μουσικής παράδοσης, με αναφορές στον Μίμη Πλέσσα, δημιουργώντας ένα υβριδικό, πολιτισμικά πολυεπίπεδο αποτέλεσμα.

Καθοριστική για την υλοποίηση αυτού του οράματος είναι η συμβολή της δημιουργικής ομάδας. Ο διευθυντής φωτογραφίας Γιώργος Βαλσάμης και ο σκηνογράφος Σταύρος Λιόκαλος συμβάλλουν στη διαμόρφωση ενός σύμπαντος που ξεχωρίζει για την αυθεντικότητα και τη δύναμη των εικόνων του.

Συνολικά, η “Gorgonà” δεν αποτελεί απλώς μια ταινία δράσης ή ένα δυστοπικό αφήγημα. Είναι μια ολοκληρωμένη κινηματογραφική πρόταση που συνδυάζει πολιτικό λόγο, αισθητική τόλμη και αφηγηματική ένταση, προτείνοντας μια νέα, ριζοσπαστική ματιά πάνω στην εξουσία, την ταυτότητα και την αντίσταση στον σύγχρονο κόσμο.