Νέο Album | Adam Lambert – High Drama

• Hμερομηνία κυκλοφορίας: 24 Φεβρουαρίου 2023
• Εταιρεία: More Is More, BMG
  
• Μορφή: CD, Digital Release

Ο Adam Lambert διασκευάζει Bonnie Tyler, Sia, Duran Duran, Billie Eilish, Boy George & Culture Club, Kings Of Leon και πολλούς άλλους για το νέο του album “High Drama”!

Μια εκλεκτική απόλαυση είναι το “High Drama”, το πέμπτο solo album του frontman των Queen, Adam Lambert, μέσω του οποίου μεταφέρει την τέχνη της επανερμηνείας σε ένα νέο επίπεδο.

Ο φανταχτερός τραγουδιστής, γεννημένος στην Ιντιάνα και μεγαλωμένος στην Καλιφόρνια, ξεσήκωσε για πρώτη φορά το ευρύτερο κοινό στον τελικό του “American Idol” το 2009 κι έκτοτε απέδειξε ότι είναι ένας από τους καλύτερους επιμελητές τραγουδιών άλλων καλλιτεχνών στον κόσμο. Ο Lambert έχει δείξει αυτή τη σπάνια ικανότητα στον ρόλο του μπροστά από τους Queen από το 2011, αλλά ήταν η λεπτή του ανάγνωση στο “Believe” της στο Kennedy Center Honors του 2018 στη Νέα Υόρκη, που τον ενέπνευσε να ηχογραφήσει το “High Drama”, το πρώτο του ολοκληρωμένο albumδιασκευών. .

“Έλαβα υπέροχα σχόλια όταν διασκεύασα το ‘Believe’ και προσέγγισα το τραγούδι με τρόπο που ήταν πολύ διαφορετικός από το πρωτότυπο”, λέει ο Lambert στο Dig! “Αλλά ακόμα και όταν έκανα το ‘American Idol’, το να σκεφτώ τρόπους για να δώσω μια νέα κλίση σε πολύ γνωστά τραγούδια ήταν πάντα πρωταρχικής σημασίας στο μυαλό μου. Όταν λοιπόν μου ήρθε η ιδέα να κάνω ένα album διασκευών, σκέφτηκα, ‘λοιπόν, γιατί όχι;'”

Έχοντας κατά νου το ταλέντο του Lambert στις διασκευές είναι φυσικό να ηχογραφήσει ένα album με covers σε κάποιο στάδιο. Η solo καριέρα του μετά το “American Idol” κυκλοφόρησε τέσσερα solo albums με φρέσκο υλικό, οπότε ίσως αναρωτιέστε γιατί του πήρε τόσο πολύ. Και πάλι, η διαδικασία συνεργασίας που οδήγησε τον Lambert να συνυπογράψει προηγούμενες επιτυχίες όπως το “Whataya Want From Me” και το “Sleepwalker” με τους PInk, Max Martin και τον Ryan Tedder των OneRepublic, παρείχε το σχέδιο για τα sessions του “High Drama”.

“Αυτός ο δίσκος ήταν σε μεγάλο βαθμό μια συνεργασία”, λέει ο Lambert. “Πήρα μια λίστα με τραγούδια από την ομάδα μου και τη δισκογραφική μου και τα περιορίσαμε. Δούλεψα με παραγωγούς και μουσικούς, συμπεριλαμβανομένων των George Moore (Clean Bandit), Andrew Wells (Halsey) και Tommy English (Kacey Musgraves), αλλά συμμετείχα έντονα στην όλη διαδικασία. Όχι μόνο όσον αφορά την παρουσίαση μεμονωμένων τραγουδιών, αλλά και τη δημιουργία ιδεών για το πώς να τα μεταμορφώσουμε. Ήταν μια πραγματικά δημιουργική διαδικασία και πολύ ευχάριστη”.

Είναι τέτοια η ποιότητα του “High Drama” που πουλάει το δίσκο για να το περιγράψει ως απλώς ένα album “διασκευών”. Η λίστα τραγουδιών εκτοξεύει το δίχτυ της, συγκεντρώνοντας μια επιλογή από δοκιμασμένα κλασικά των τελευταίων έξι δεκαετιών, αλλά και προβάλλει το ριζικά επανασχεδιασμένο υλικό από σύγχρονους καλλιτέχνες των οποίων η πορεία είναι ανοδική. Ένα τραγούδι από τη νέα γενιά καλλιτεχνών είναι το “Getting Older“ της Billie Eilish, και πρόκειται για αυτό που έδωσε τη σπίθα που άναψε τις συνεδρίες “High Drama”.

‘Μου έκανε εντύπωση ότι είναι ένας τόσο έξυπνος τρόπος να μιλάς για το μεγάλωμα”, λέει ο Lambert για το τραγούδι, το οποίο -στην αρχική του μορφή- ανοίγει το δεύτερο album της Eilish, “Happier Than Ever“. “Μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι είναι μόλις 19 ετών, ωστόσο με αυτό το τραγούδι, έχει αποτυπώσει τέλεια την αίσθηση του τι σημαίνει να μεγαλώνεις. Έχει κάνει εντελώς το δικό της και θαυμάζω το γεγονός ότι τολμά να είναι διαφορετική. Το πνεύμα της με ελκύει πραγματικά”.

Ενώ πολλές από τις διασκευές των τραγουδιών είναι φρέσκες και συγκλονιστικές, ορισμένοι από τους καλλιτέχνες που χαιρετίζει ο Lambert στον δίσκο του έδωσαν έμπνευση, ενώ και αυτός μεγάλωσε δημόσια. Αυτές τις μέρες, μπορεί ειλικρινά να αποκαλεί έναν από αυτούς, το σύμβολο του New Romantic Boy George, προσωπικό φίλο, αν και πιστεύει ότι ο frontman του Culture Club παραμένει μια υποτιμημένη φιγούρα στην pop μουσική.

“Θυμάμαι ότι είδα τον George για πρώτη φορά σε μια επανάληψη ενός talk show που έκανε στις ΗΠΑ στις αρχές της δεκαετίας του ’80”, θυμάται ο Lambert. “Υποθέτω ότι το είδα όταν ήμουν στο γυμνάσιο και εντυπωσιάστηκα από το πόσο τολμηρός και σημαντικός ήταν για το ποιος ήταν ως gay.

“Δεν νομίζω ότι αρκετοί άνθρωποι του δίνουν τα εύσημα για μια τόσο πρωτοποριακή φιγούρα”, συνεχίζει ο Lambert. “Όταν σκεφτόμουν καλλιτέχνες για να διασκευάσουν τον νέο δίσκο, εμφανίστηκε το όνομα του Boy George και σκέφτηκα ότι θα ήταν πολύ ωραίο να παίξω ένα από τα τραγούδια του. Το ‘Do You Really Want To Hurt Me?’ βοήθησε να καθιερωθεί ο George στο mainstream και το πρωτότυπο έχει αυτό το εκπληκτικό groove reggae, αλλά δεν ήθελα να το αγγίξω. Αντίθετα, το κάναμε να ακούγεται κάπως λυπηρό και πολύ πιο σκοτεινό. Το album λέγεται ‘High Drama’, τελικά, οπότε έπρεπε να ανταποκριθούμε στον τίτλο!”

Αναγνωρισμένος πλέον ως ένας από τους πιο πρωτοποριακούς LGBTQ+ μουσικούς της γενιάς του, η άποψη του Lambert για την πρωτοποριακή επιτυχία των Culture Club είναι εντυπωσιακή –όπως και η επανερμηνεία του παλαιότερου τραγουδιού του “High Drama”, “Mad About The Boy”. Έρχεται σαν ένα ορχηστρικό τραγούδι με πυρσό με περισσότερες από μια πινελιές από τα αστέρια του trip-hop της δεκαετίας του ’90, Portishead, η ερμηνεία του ίδιου του Lambert στο “Mad About The Boy” που ερμηνεύεται με συναίσθημα και ταιριάζει σε μια τέτοια παρέα.

Ο Lambert είναι ενθουσιασμένος που συμμετείχε στο έργο, το οποίο γιορτάζει τη ζωηρή ζωή και τις εποχές του διάσημου Βρετανού συγγραφέα και κοινωνικού παράγοντα του 20ου αιώνα, τον οποίο ο Chris Blackwell της Island Records, γράφοντας στα απομνημονεύματά του, “The Islander”, είχε θυμηθεί ως έναν από τους ανθρώπους με τη “μεγάλη αγγλική νοημοσύνη”.

Αλλού στο “High Drama”, ο Lambert επιστρέφει σε πιο οικείο έδαφος, παραδομένος με χαρά στον ύμνο του “Holding Out For A Hero” της Bonnie Tyler και αποπνέοντας την αγάπη του για την κλασική ψυχή σε μια εμπνευσμένη επανεξέταση του κλασικού “I Can’t Stand The Rain” της Ann Peebles του 1973. ένα τραγούδι στο οποίο ήρθε για πρώτη φορά μέσω της Missy Elliott.

Ο δίσκος υφαίνει εξίσου σαγηνευτικά ξόρκια όταν ο Lambert επιλέγει να απογυμνώσει τα πράγματα, κάτι που το κάνει με μεγάλη επίδραση στην παράπονη ηχογράφηση του “Ordinary World” των Duran Duran και επίσης στην αραιή επανεπεξεργασία του “My Attic” της P!nk, που είχε αρχικά γράψει η Julia Michaels.