Νέο Album | Moby – Future Quiet

Το να γράψει κανείς για έναν καλλιτέχνη όπως ο Moby δεν είναι εύκολη υπόθεση, καθώς πρόκειται για μια εμβληματική μορφή της ηλεκτρονικής μουσικής, που συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση της dance σκηνής των 90s στο ευρύ κοινό. Ωστόσο, όποιος περιμένει κάτι γνώριμο από τη νέα του δουλειά μάλλον θα εκπλαγεί, αφού το νέο album “Future Quiet” κινείται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από το παρελθόν του.

Με περισσότερες από τρεις δεκαετίες δημιουργίας και δεκάδες κυκλοφορίες στο ενεργητικό του, ο Moby έχει κάθε δικαίωμα να εξερευνά νέους ήχους. Το 23ο album του, “Future Quiet”, που κυκλοφορεί στις 20 Φεβρουαρίου μέσω της BMG, τον βρίσκει να απομακρύνεται σχεδόν πλήρως από τον ηλεκτρονικό χαρακτήρα που τον καθιέρωσε, στρεφόμενος σε ένα πιο ήρεμο, σχεδόν διαλογιστικό ηχητικό τοπίο. Τα τελευταία χρόνια έχει δείξει έντονο ενδιαφέρον για ambient μουσικές προσεγγίσεις, αφήνοντας πίσω τα club beats, και η νέα αυτή δουλειά αποτελεί ίσως την πιο ξεκάθαρη απόδειξη αυτής της στροφής.

Το album περιλαμβάνει 14 κομμάτια και βασίζεται κυρίως στο πιάνο, με ελάχιστα επιπλέον στοιχεία στην ενορχήστρωση. Αυτή η λιτότητα έχει το δικό της καλλιτεχνικό ενδιαφέρον, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς το παρελθόν του δημιουργού, όμως σε αρκετά σημεία δημιουργείται η αίσθηση ότι η διάρκεια ξεπερνά αυτό που πραγματικά χρειάζεται για να μεταδοθεί η ατμόσφαιρα. Η έναρξη γίνεται με μια νέα εκδοχή του “When It’s Cold I’d Like To Die”, τραγουδιού του 1995 που γνώρισε ξανά επιτυχία χάρη στη χρήση του στη σειρά “Stranger Things”, αυτή τη φορά με τη φωνή του Jacob Lusk από τους Gabriels. Η ερμηνεία είναι ιδιαίτερα ατμοσφαιρική και συγκινητική, βυθίζοντας τον ακροατή από νωρίς στη μελαγχολική διάθεση του album.

Στη συνέχεια, κομμάτια όπως τα “This Was Never Meant For Us” και “Retreat” διατηρούν την ίδια τρυφερή και αργή αισθητική, δημιουργώντας όμορφες στιγμές, αλλά και την αίσθηση ότι ο χρόνος κυλά πιο αργά από το αναμενόμενο. Με συνολική διάρκεια περίπου 85 λεπτών, το album γίνεται απαιτητικό στην ακρόαση, παρά την καλλιτεχνική του ποιότητα. Υπάρχουν, βέβαια, έντονες στιγμές που ξεχωρίζουν, όπως το “On Air” με τη συμμετοχή του Serpentwithfeet, όμως τίθεται το ερώτημα πόσα αργόσυρτα πιανιστικά θέματα μπορεί να απορροφήσει κανείς σε μία μόνο ακρόαση.

Ο Moby έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι αποτελεί έναν δημιουργό υψηλού επιπέδου, ικανό να μαγνητίζει είτε γεμάτες πίστες είτε πιο προσωπικές, ατμοσφαιρικές συναυλιακές εμπειρίες. Στα 60 του χρόνια φαίνεται να αναζητά μια πιο ήσυχη καλλιτεχνική πορεία, κάτι απολύτως κατανοητό. Ωστόσο, η μεγάλη διάρκεια και η επαναληπτικότητα του album κάνουν την αρχική γοητεία να εξασθενεί σταδιακά, αφήνοντας μια ελαφριά αίσθηση κόπωσης. Είναι κρίμα, γιατί η πρόθεση δεν ήταν σε καμία περίπτωση να απομακρύνει το κοινό.

Το album αντλεί επιρροές από καλλιτέχνες όπως οι Cocteau Twins, οι This Mortal Coil, καθώς και από ambient δημιουργούς όπως οι Brian Eno και David Bowie, ενώ ο ίδιος ο Moby έχει αναφέρει ότι μεγάλωσε ακούγοντας τόσο δυναμικά είδη όπως punk και house όσο και πιο ήσυχες, ατμοσφαιρικές μουσικές. Στη νέα δουλειά συμμετέχουν επίσης οι Elise Serenelle και India Carney, ενώ μετά την κυκλοφορία του album αναμένεται και περιοδεία που θα ανακοινωθεί σύντομα.