Συνέντευξη Τύπου | Η ομάδα από την Ταϊβάν, U-Theatre, σε μία εντυπωσιακή παρουσίαση του έργου “Sword of Wisdom”
Εντυπωσιακά κρουστά της Ασίας βγήκαν στο κέντρο της Αθήνας για ένα σύντομο δρώμενο, προπομπό της παράστασης “Sword of Widsom” της ομάδας U-Theatre! Ακολούθησαν δηλώσεις από τους συντελεστές του έργου.
Μην το χάσεις!
Το U-THEATRE – Sword of Wisdom έρχεται στην Αθήνα
Θέατρο Παλλάς | Ημερομηνία: 28 Σεπτεμβρίου 2025
️ Κλείσε το εισιτήριό σου τώρα και ζήσε από κοντά μια μαγική βραδιά!
Στο κέντρο της Αθήνας, εκεί όπου η Βουκουρεστίου συναντά τη Σταδίου, οι περαστικοί έγιναν μάρτυρες μιας αναπάντεχης καλλιτεχνικής στιγμής. Ένα από τα πιο αναγνωρισμένα καλλιτεχνικά σχήματα της Ασίας, το U-Theatre της Ταϊβάν, έδωσε ένα μοναδικό δρώμενο στους δρόμους της πόλης, προαναγγέλλοντας την πολυαναμενόμενη παράσταση “Sword of Wisdom”.
Κάποιοι από τους μουσικούς της ομάδας βγήκαν στον αθηναϊκό δρόμο κρατώντας τα μεγάλα παραδοσιακά τους τύμπανα. Με πειθαρχία, ένταση και απόλυτη συγκέντρωση, ξεκίνησαν να χτίζουν ρυθμούς που έσπασαν τη ροή της καθημερινότητας. Οι ήχοι απλώθηκαν ανάμεσα στα κτίρια, σχηματίζοντας ένα ηχητικό κύμα που μαγνήτισε το πλήθος. Οι περαστικοί σταμάτησαν ξαφνιασμένοι∙ άλλοι τράβηξαν videos, άλλοι στάθηκαν απλώς σιωπηλοί, αφήνοντας τον πρωτόγνωρο παλμό να τους διαπεράσει.
Η σκηνή θύμιζε περισσότερο ασιατική μητρόπολη παρά την καρδιά της Αθήνας. Ο συνδυασμός παραδοσιακών ρυθμών με τελετουργική ακρίβεια δημιούργησε μια αίσθηση ότι για λίγα λεπτά ο χρόνος είχε σταματήσει. Ο δυνατός χτύπος των τυμπάνων έμοιαζε να συγχρονίζεται με τον παλμό των θεατών, προσφέροντας μια εμπειρία που ξεπερνούσε τη μουσική.
Το U-Theatre, ιδρυμένο το 1988, έχει χτίσει μια μοναδική αισθητική που συνδυάζει τη θεατρικότητα της Δύσης με την πνευματικότητα της Ανατολής. Κάθε τους παράσταση είναι μια άσκηση πειθαρχίας, σωματικής συνειδητότητας και εσωτερικής αναζήτησης. Στο επίκεντρο βρίσκεται πάντα η ιδέα ότι το θέατρο δεν είναι απλώς θέαμα, αλλά μια πορεία προς τη γνώση του εαυτού.
Με το “Sword of Wisdom”, έργο εμπνευσμένο από βουδιστικούς στίχους, η ομάδα αφηγείται την ιστορία του «Γενναίου» που, παλεύοντας με τον φόβο και την άγνοια, φτάνει στη διαύγεια και τη σοφία. Η παράσταση έχει ταξιδέψει σε δεκάδες χώρες, κερδίζοντας κοινό και κριτικούς με την ένταση και την καθαρότητά της.
Η σημερινή δράση στην καρδιά της πόλης δεν ήταν παρά ένα μικρό δείγμα αυτής της φιλοσοφίας. Ένα κάλεσμα στους Αθηναίους να στραφούν για λίγο προς τα μέσα, να ακούσουν τον ρυθμό πέρα από τον θόρυβο της καθημερινότητας. Ένα προοίμιο για τη μοναδική εμφάνιση του U-Theatre στην Ελλάδα, που αναμένεται να μετατρέψει τη σκηνή σε χώρο τελετουργίας, μυσταγωγίας και συλλογικής εμπειρίας.
Οι Professors Liu και Huang μίλησαν στο SounDarts.gr για την παράσταση και την επίδραση που έχει στο κοινό με τη βοήθεια μεταφραστή:
Πώς ξεκίνησε το U-Theatre και πως καταλήξατε στο σήμερα;
Καταρχήν να συστήσω: είναι η Liu “Professor”, είναι η ιδρύτρια της ομάδας U-Theatre. Ήταν η υπεύθυνη και ασχολούταν εξαρχής με το θέατρο. Είναι κάτι το οποίο έχει σπουδάσει και το γνωρίζει καλά.
Liu: Μέσα από την εμπειρία μου είναι κάτι το οποίο μπορούμε να πούμε ότι το γνωρίζω εξαρχής. Είναι κάτι που ήθελα να το αποδώσω στον κόσμο καλύτερα και να επιφέρω μια γνώση στον κόσμο, που ξεκινά από τη γνώση του εσωτερικού εαυτού, την ειρήνη. Έχει διάφορες διδαχές μέχρι και στον βουδισμό. Το σημαντικό είναι ότι έχουμε μία εσωτερική πάλη καλού-κακού και που συνεχώς πρέπει να βρίσκουμε μία ισορροπία. Πρέπει να υπάρχει μια ειρήνη και μια γαλήνη.
Μέσα από το θέατρο, μέσα από την απόδοση προσπαθούμε να βγάλουμε ένα αποτέλεσμα, το οποίο να μπορεί να επηρεάσει τον κόσμο. Παρότι ξεκίνησα από τα Ουάν κι έχω επιρροές από άλλες περιοχές γύρω, ο στόχος είναι να μεταδώσω αυτή την κουλτούρα κι αυτή την παράδοση σε όσο περισσότερο κόσμο μπορώ.
Όπως κι εγώ ξεκίνησα από μικρή να ασχολούμαι με αυτό το κομμάτι, θα ήθελα να επηρεάσω και τη σύγχρονη νεολαίο της Ταϊβάν. Θα ήθελα να είναι πιο συνειδητοποιημένοι απέναντι σε αυτή την τέχνη, να μείνουν στην παράδοση και να μπορέσουν να τη μεταλαμπαδεύσουν στις επόμενες γενιές.
Οπότε τα τελευταία τρία χρόνια ήδη γίνεται μια μεγάλη προετοιμασία, ώστε να μπορέσουμε να φτάσουμε και να αποδώσουμε αυτό που θα δείτε στο Θέατρο Παλλάς.
Και μέσα σε αυτά έχουμε, φυσικά, και τον Juan “Professor”, που γεννήθηκε στη Μαλαισία και έχει σπουδάσει πάνω στην τέχνη του χορού και της χορογραφίας με το Wushu (πολεμική τέχνη). Έτσι, “παντρεύοντας” με όλο τον σεβασμό και με όλη τη γνώση που έχει ο κύριος Juan “Professor” με τις πολεμικές τέχνες και την κινεζική παράδοση καταλήγουμε σε αυτό το σύγχρονο θέαμα.
Πολύ σημαντικό είναι ότι όλα αυτά έχουν κι ένα θρησκευτικό υπόβαθρο. Ο “Δάσκαλος”, μάλιστα, κάποια στιγμή με ρώτησε: “Αυτό που κάνεις τώρα είναι να πραγματοποιείς το δικό σου όνειρο ή ένα μεγαλύτερο κι ευρύ όνειρο;” Μέσα σε αυτή την κατάσταση ξέρουμε ότι δεν είναι κάτι πολύ εύκολο. Μέσα από τον διαλογισμό και την καθοδήγηση του Δασκάλου“ μπόρεσα να βρω έναν πιο εύκολο δρόμο για να βγάλω αυτό το εσωτερικό, θείο συναίσθημα που υπάρχει.
Μιλώντας με τον Juan “Professor” (υπεύθυνος για τις πολεμικές τέχνες, τις χορογραφίες κι artistic director), ξεκίνησε και στην Ινδία, όπου εκεί γνώρισε έναν από τους πρώτους “Δασκάλους”, ο οποίος ξεκίνησε μαζί να σπουδάζει και την προσέγγιση σε αυτό το κομμάτι της πολεμικής τέχνης.
Huang: Ο “Δάσκαλός” μου μού έκανε κάποιες ερωτήσεις για να καταλάβει πώς έχω προσεγγίσει ο ίδιος το κομμάτι της απόδοσης της πολεμικής τέχνης. Μου είπε: “Έχεις μια εσωτερική γαλήνη; Έχεις εξασκηθεί σε αυτό;” Ουσιαστικά, του είπα πως είμαι στο μονοπάτι για να βρω αυτή την εσωτερική γαλήνη.
Μου απάντησε, λοιπόν, πως είναι σαν να βρίσκομαι στην άκρη του συστήματος, αλλά στο κέντρο υπάρχει μία καραμέλα κι ότι εγώ ακόμη δεν έχω γευτεί αυτό το κομμάτι που είναι το νόημα, ο πυρήνας.
Έτσι, λοιπόν, με οδήγησε σε μία περιοχή που είχε μία ιστορία 2500 χρόνων στον Buddhakāya, που ήταν ένας από τους πεφωτισμένους Βούδες για να μου μάθει να κάνω σωστό διαλογισμό. Με αυτόν τον τρόπο να έχω τη σωστή βάση στο κομμάτι του enlightenment (φώτιση/αφύπνιση).
Κάθε πράξη, κάθε στιγμή, κάθε δευτερόλεπτο έπρεπε να είναι βάσει των κανόνων που είναι αποδομένοι.
Τι θέλετε να κρατήσει ο θεατής από το “Sword of Wisdom”;
Liu: Έχουμε συναντήσει ήδη αρκετές χώρες, Ρωσία, Ελβετία, Ιταλία, όπου έχουμε κάνει παραστάσεις. Κάθε χώρα έχει διαφορετικό πολιτισμό και κουλτούρα. Το “παίρνουν”, το αποδίδουν διαφορετικά, ενστερνίζονται και αισθάνονται διαφορετικά. Οπότε με αυτό το σκεπτικό θέλουμε κι εμείς να μάθουμε πώς κι οι Έλληνες θα νιώσουν μετά από αυτή την παράσταση. Ξέρουμε σίγουρα ότι εσωτερικά θα νιώσουν αυτή τη γαλήνη, την αναζήτηση της ηρεμίας μιας και είμαστε συνέχεια σε μία ζωή με άγχος, το οποίο δεν μας αφήνει να βρούμε τον εσωτερικό μας εαυτό.
Ο “Γενναίος” αγγίζει κάθε πολιτισμό διαφορετικά;
Huang: Ο “Γενναίος” πρέπει να βρει το εσωτερικό του θάρρος για να μπορέσει να ξεπεράσει δύσκολες καταστάσεις, προβλήματα και δυσκολίες, τα οποία είναι αυτά που τον σμιλεύουν και τον φτάνουν στο σημείο που είναι σήμερα. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι οι καταστάσεις δημιουργούν τον “Γενναίο” μέσα από την εσωτερική του προσπάθεια να βρει τον εαυτό του. Εάν φτάσει σε αυτό το σημείο, μπορεί να ονομαστεί “Γενναίος”.
Πολύ σημαντικό είναι ότι το θάρρος μαζί με τη γνώση, τη σοφία πρέπει να συμβαδίζουν για να δημιουργήσουν τη γενναιότητα. Η γενναιότητα είναι ένα αποτέλεσμα αυτών των δύο. Έτσι, όπως στην Αθήνα έχουμε τη θεά Αθηνά, τη θεά της γνώσης και της σοφίας, έτσι μπορείτε να καταλάβετε τι εννοούμε σοφία μαζί με γνώση. Για αυτό κι εμείς χρησιμοποιούμε αυτά τα τρία διαφορετικά συστήματα που θα δείτε στην παράσταση, ώστε να μπορέσουμε να αποδώσουμε και το θάρρος και τη γενναιότητα κι όλα όσα λέμε αυτή τη στιγμή που έχουν να κάνουν με τον “γενναίο”, “θαρραλέο”, αλλά και “σοφό” άνθρωπο.
Άρα, ο περισσότερος κόσμος μετά από την παράσταση μας έλεγε ότι ένιωθε μία εσωτερική γαλήνη, έναν προβληματισμό για εσωτερική αναζήτηση και ότι τους άφησε την εντύπωση ότι κάτι υπολείπεται και πρέπει να αναζητήσει.
Βλέποντας αυτή την παράσταση, υπάρχουν ηθοποιοί που μας επηρεάζουν δίνοντάς μας τη δυνατότητα να γίνουμε λίγο πιο σοφοί. Άρα έχει και μία μορφή διαλόγου με το θείο. Γίνεται πάνω στη σκηνή μεταξύ του θεατή και του ηθοποιού. Θυμίζει μέχρι και τους Αρχαίους Έλληνες, τον Αριστοτέλη, τον Πλάτων και τον Σωκράτη που έκαναν φιλοσοφικό διάλογο.
Liu: Έτσι, θυμίζει πολύ και τον δυτικό τρόπο σκέψης και προσέγγισης, που υπήρχε πάντα μια εσωτερική αναζήτηση, μια απορία που προσπαθούσαν να την αποδώσουν με αυτόν τον τρόπο. Είτε με διαλογισμό, είτε με εσωτερική αναζήτηση, είτε με προσπάθεια να βρουν τις ερωτήσεις της ζωής.
