skip to Main Content

Το 2018 είναι μια σημαντική χρονιά για τους Αυστραλιανούς rockers, The Rumjacks καθώς συμπληρώνουν την πρώτη τους δεκαετία ως συγκρότημα και το γιορτάζουν με το ολοκαίνουριο album τους “Saints Preserve Us” αλλά και με μια περιοδεία που τους έφερε πρόσφατα και στη χώρα μας με τρεις σταθμούς σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα. Στην τελευταία τους στάση μάλιστα, ο frontman του συγκροτήματος Frankie McLaughlin ξέκλεψε ένα εικοσάλεπτο από τον πολύτιμο χρόνο του και μας μίλησε λίγο πριν ανέβει στη σκηνή του The Ghetto, στην Πάτρα.

Φιλικός, με χιουμοριστική διάθεση και απόλυτα άνετος μας μίλησε για τα συναισθήματα του σχετικά με την συμπλήρωση των 10 χρόνων του συγκροτήματος, το νέο τους δίσκο, τις κέλτικες επιρροές τους, τον τρόπο που επηρεάζει η πολιτική αλλά και η φιλία τη μουσική του ενώ μας αποκάλυψε επίσης πως το επόμενο video clip τους θα γυριστεί στη χώρα μας πριν την αναχώρησή τους για τους επόμενους σταθμούς της περιοδείας τους! 

Με εμφανή ενθουσιασμό για την επίσκεψη τους αυτή στην Ελλάδα, οι The Rumjacks κούρδισαν τις κιθάρες, τα μαντολίνα και τα μπάντζο και ξεσήκωσαν τους fans με τις κέλτικες μελωδίες τους που συνδυάζουν με rock και punk, δίνοντας την υπόσχεση πως θα επιστρέψουν και πάλι. 

Ας ξεκινήσουμε μιλώντας λίγο για τη μπάντα. Πώς συναντηθήκατε και πώς σχηματίστηκαν οι The Rumjacks;

Όλα ξεκίνησαν με τον Johnny τον μπασίστα και εμένα. Προφανώς είχαμε και οι δύο μουσικά backgrounds αλλά και με την οικογένειά του Johny να κατάγεται από τη Βόρεια Ιρλανδία και τη δική μου από τη Σκωτία, μεγαλώσαμε με πολλή σκωτσέζικη και ιρλανδική μουσική τριγύρω. Επιπρόσθετα αγαπάμε το rock’n’roll και το punk και αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε μια μπάντα από εκεί!

Πώς αισθάνεσαι για την συμπλήρωση της πρώτης σας δεκαετίας ως μπάντα;

Μοιάζει σαν ένα επίτευγμα. Νομίζω ότι δεν υπάρχει τίποτα που να έχω κάνει για δέκα χρόνια, γι ‘αυτό είναι πολύ καλό, αλλά προτιμώ να το σκέφτομαι σαν να μην είναι το τέλος για κάτι, απλά μιας δεκαετίας, αλλά ίσως η αρχή της επόμενης. Αυτός θα ήταν ένας καλός τρόπος να περιμένουμε (την εξέλιξη των πραγμάτων).

Ποιο ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που περάσατε ως μπάντα στην καριέρα σας μέχρι τώρα; Πώς το αντιμετωπίσατε;

Συνήθως αντιμετωπίζουμε όλα τα ζητήματα μας όπως οποιοσδήποτε άλλος στη ζωή αλλά για αρχή πρέπει να έχεις τους φίλους σου κοντά σου. Αν είστε φίλοι με το υπόλοιπο συγκρότημα -μερικές φορές τα μέλη μιας μπάντας δεν είναι φίλοι και αυτό είναι πολύ σημαντικό, να μπορεί κανείς να μιλά στον άλλο εάν υπάρχει κάτι για το οποίο  πρέπει να συζητήσουν-, πρέπει να γνωρίζεις ότι μπορείς να το κάνεις αυτό, διαφορετικά αποτυγχάνουμε σαν μπάντα και αποτυγχάνουμε και ως άτομα. Τις όποιες δύσκολες στιγμές μας, εμείς, τις αντιμετωπίζουμε με αυτόν τον τρόπο.

Τι θα πρέπει να περιμένουν οι fans σας από την κυκλοφορία του τελευταίου σας album “Saints Preserve Us”;

Νομίζω ότι αυτό είναι ο καλύτερος δίσκος μας μέχρι τώρα… το αισθανόμαστε έτσι και αυτό δεν είναι κάτι που το λέω συνήθως. Ήμασταν σε διαφορετικές συνθήκες. Υπήρξε λίγο περισσότερη πίεση γιατί περιοδεύσαμε τόσο πολύ και έπρεπε να δημιουργήσουμε τα τραγούδια, έπρεπε να τα ηχογραφήσουμε και υπήρχε μεγαλύτερη πίεση χρόνου. Νομίζω ότι περιέχει λίγο από όλα τα άλλα albums μας, αλλά με πολύ πιο έντονη κόψη.

Μπορείς να μας αποκαλύψεις ποιο είναι το επόμενο single από το “Saints Preserve Us”;

Δεν έχω ιδέα. Νομίζω ότι θα κάνουμε ένα video εδώ αύριο.

Εδώ στην Πάτρα;

Κάπου. Δεν ξέρω ακόμα! Σίγουρα εδώ στην Ελλάδα. Θα είναι για το “A Smugglers Song”, γι ‘αυτό πρέπει να εξασκήσω λίγο το τραγούδι τώρα.

Σχηματιστήκατε το 2008 και το πρώτο σας album “Gangs of New Holland” κυκλοφόρησε το 2010 και το τελευταίο σας album “Saints Preserve Us” στις 12 Οκτωβρίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, με ποιους τρόπους πιστεύετε ότι η μουσική σας έχει εξελιχθεί;

Προφανώς αρχικά μας είδανε ως ένα celtic-punk ή ένα irish-punk συγκρότημα. Είναι ένα προφανές σημείο για να ξεκινήσουμε, αλλά είχαμε πάντα και άλλες επιρροές μέσα σε αυτό,  όπως “καθαρό” rock ή “καθαρό” punk, λίγο ska reggae γιατί αυτά είναι τα πράγματα που αγαπάμε, που ακούγαμε μεγαλώνοντας και αυτό ήταν πάντα εκεί . Παρόλα αυτά, το παίξιμό μας και η εμπειρία μας όλα αυτά τα χρόνια προσθέτουν σε αυτό το album. Έτσι, μου αρέσει να σκέφτομαι ότι δεν έχουμε αλλάξει, απλά έχουμε γίνει καλύτεροι σε ό,τι ήταν αυτό που κάναμε.

Συχνά χρησιμοποιείτε πολιτικό σχολιασμό στα τραγούδια σας. Πιστεύεις ότι η κοινωνική και πολιτική κατάσταση έχει αρνητική επίδραση στις μελλοντικές δημιουργίες ή είναι ένα επιπλέον κίνητρο;

Μου αρέσει να είμαι προσεκτικός με αυτό γιατί για πολλά χρόνια σκεφτόμουν πως σε εμένα προσωπικά δεν μου αρέσει να μου λένε τι πρέπει να σκεφτώ ή τι πρέπει να πιστεύω, γι’ αυτό δεν πρόκειται να το κάνω όπως ακριβώς κάποιος άλλος. Ορισμένες μπάντες είναι λίγο πιο άμεσες λέγοντας στους ανθρώπους “κάνετε αυτό, κάνετε το άλλο” αλλά δεν είμαι άνετος με αυτό. Προτιμώ να δώσω κάποιες πληροφορίες ή κάποιος να μου δώσει κάποιες πληροφορίες και έπειτα θέλω μόνο να αποφασίσω εγώ για τον εαυτό μου, γι ‘αυτό το προσεγγίζω έτσι. Θα ήθελα να το σκέφτομαι όπως όταν ένας γονέας προσπαθεί να ταΐσει τα λαχανικά σε ένα μικρό παιδί, πρέπει να τα λιώσει σε κάποια άλλη μορφή ή όταν πρέπει να δώσεις φάρμακο στο οικογενειακό κατοικίδιο σου, πρέπει να το βάλεις μέσα σε κάτι καλό. Έτσι το έβαλα κι εγώ ως μέρος της ιστορίας, μερικές φορές χιουμοριστικά, μερικές φορές πολύχρωμα και έπειτα μπορεί να απορροφηθεί με αυτόν τον τρόπο. Ακόμα και ο τρόπος με τον οποίο απονέμονται τα πράγματα σε μένα είναι σημαντικό γιατί αν κάποιος πρόκειται να τραγουδήσει αυτά τα λόγια, θέλω να αισθάνεται ότι έρχονται από τον ίδιο αν συμφωνεί και να τραγουδήσει μαζί.

Σε αυτό το album συνεργαστήκατε με τον Paul McKenzie στο τραγούδι “The Foreman O’Rourke”. Πώς συνέβη αυτή η συνεργασία;

Έχασα ένα στοίχημα (γέλια). Έχουμε παίξει μαζί μερικές φορές και είμαστε πολύ καλοί φίλοι με τη μπάντα. Έχουμε περάσει πολλές άγριες νύχτες. Ήταν κάτι που έπρεπε να συμβεί. Επίσης είναι για τους fans. Είμαστε fans της μουσικής τους, οι ίδιοι και όταν κάτι τέτοιο συμβαίνει και κάνουμε ένα album με μερικούς από τους αγαπημένους μας καλλιτέχνες, είναι υπέροχο. Ήμουν στο ξενοδοχείο, βλέποντας τον Tim Armstrong από τους Rancid -νομίζω ότι ήταν ο Tim-, με τον Eddie Vedder και τον CJ Ramone να παίζουν ένα αφιέρωμα στον Joe Ramone, μόνο μερικά τραγούδια μαζί στη σκηνή και σκέφτηκα “κοίτα αυτούς τους τύπους στο ίδιο μέρος, την ίδια στιγμή, αυτό είναι τρελό”. Έτσι, υπήρχε ένας ενθουσιασμός, απλά ρώτησα αν ο Paul ήθελε να το κάνει αυτό και πήγαμε κατευθείαν στο studio.

Θα συνεργαζόσουν με έναν καλλιτέχνη που υπηρετεί ένα άλλο μουσικό είδος από το δικό σας;

Ναι εύκολα. Ο τρόπος που γράφω δεν διαφέρει από εκείνο της pop μουσικής.

Μπορείς να μου πεις μερικά ονόματα;

Δεν μπορώ να το κάνω τώρα, αλλά έχω ένα τραγούδι που θα ήθελα να έχω κάνει με την Amy Winehouse. Νομίζω ότι της ταιριάζει, αλλά υπάρχουν τόσοι πολλοί άλλοι. Η μουσική είναι απλώς μουσική, μερικές φορές δεν είναι καν μουσική, αλλά τα καλά τραγούδια είναι καλά τραγούδια. Έχω ακούσει τραγούδια που είναι pop, όπως τραγούδια της Britney Spears, που κάποιος έπαιζε κάποτε μια εκδοχή τους μόνο με ακουστική κιθάρα και ήταν απίστευτα. Αφού αφαιρεθούν όλα τα ελαφρά πράγματα μπορεί να γίνει ένα πολύ βαρύ τραγούδι. Έχω επίσης δουλέψει με underground καλλιτέχνες … Όποιος θέλει να συνεργαστεί μαζί μας αξίζει αυτό που θα πάρει έτσι αν θέλουν να το κάνουν, είναι ευπρόσδεκτοι.

Ποιο από τα τραγούδια σας κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου και γιατί;

Από αυτό το album το “Cold London Rain” γιατί γράφτηκε για το κορίτσι μου πριν ακόμα γίνει το κορίτσι μου και η ιστορία της μου έδωσε αυτή την ιδέα για το τραγούδι. Δεν σκεφτόμουν να γράψω κάποιο τραγούδι εκείνη την ημέρα, σκεφτόμουν μόνο πως έπρεπε να προσπαθήσω να κοιμηθώ. Ήμουν απελπιστικά κουρασμένος καθώς είχαμε παίξει σε μια συναυλία στο Λονδίνο και αναχωρήσαμε το επόμενο πρωί για την επόμενη στάση μας και ακουμπούσα το κεφάλι μου πάνω στο τζάμι και σκεφτόμουν “σε παρακαλώ κοιμήσου”. Νομίζω ότι ήμασταν στο Κάρντιφ και ξαφνικά το τραγούδι άρχισε να σκάει στο κεφάλι μου και σκέφτηκα “για όνομα του Θεού, γιατί τώρα;”, έτσι το έγραψα στο δρόμο και είναι μόνο μια καλή ανάμνηση του να περνάς χρόνο με τους φίλους σου και να συναντάς ανθρώπους, αλλά δεν έχεις ποτέ ιδέα για το τι τελικά θα φτάσει να σημαίνει τόσα πολλά στη ζωή σου. Ήταν μια καλή στιγμή!

Θα μπορούσες να μου πεις μόνο “μερικούς (όχι μια ντουζίνα) καλούς λόγους για να κλάψει κανείς” (από το τραγούδι τους “Α Dozen Good Reasons To Weep);

Το μεγαλύτερο για μένα είναι η έλλειψη καλοσύνης. Οπουδήποτε στον κόσμο. Αν ένα άτομο ξεπερνά τα όρια τότε εξαπλώνεται και η άγνοια, επειδή η άγνοια κάθε είδους είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Αν εξαλείψεις την άγνοια, μπορείς να απαλλαγείς από το φόβο και το μίσος.

Έχετε επισκεφτεί ξανά την Ελλάδα στο παρελθόν, ενώ περιοδεύετε! Τι είναι τόσο ξεχωριστό σχετικά με τη χώρα μας που σας κάνει να θέλετε να επιστρέψετε;

Ξέρω ότι μιλάω εκ μέρους όλων μας γιατί έχουμε μιλήσει πολύ γι ‘αυτό. Είναι η ζεστασιά του κόσμου. Είστε απίστευτα φιλικοί και φιλόξενοι. Το ούζο είναι βέβαια ένα από τα κυριότερα σημεία αλλά και το φαγητό -Θεέ μου- και η θάλασσα … είχαμε κάποιες σπουδαίες εμπειρίες εδώ. Δεν μπορούμε να δούμε πολλά ή να κάνουμε πολλά όταν είμαστε σε περιοδεία γιατί είμαστε τόσο απασχολημένοι, αλλά την πρώτη φορά που ήρθαμε εδώ, περάσαμε ένα απόγευμα μακριά και μας πήγαν στην παραλία για μερικές ώρες, όπου φάγαμε, ήπιαμε, επιπλεύσαμε στην θάλασσα και σκέφτηκα “wow, είναι μια πολύ καλή μέρα” και αυτή είναι η αγαπημένη μου ανάμνηση. Είχαμε επίσης πολλές καλές εμφανίσεις σε αυτή την περιοδεία αλλά ακόμη και ανάμεσα σε αυτές ανηπομονούσαμε για αυτές εδώ και είχαμε τρεις εμφανίσεις στην Ελλάδα και αυτό ήταν το μόνο πράγμα για το οποίο μιλούσαμε και μας έδωσε κάτι για το οποίο να προσμονούμε. Όπως όταν είσαι κουρασμένος στην περιοδεία και οι εμφανίσεις μας είναι σκληρές όπως εκείνες της περασμένης εβδομάδας, λέγαμε ότι “απομένουν μόνο μερικές ακόμη μέρες για την Ελλάδα παιδιά”. Εδώ βλέπουμε καλούς φίλους, συναδέλφους αλλά και fans με τους οποίους έχουμε δημιουργήσει φιλίες και είναι πολύ ωραίο να αναπληρώνεις το χρόνο.

Μπορείς να μου περιγράψεις με μια φράση τα εξής:

1. Κελτικό punk – ξεκαρδιστικό
2. Ιρλανδία – Η δυτική ακτή της Ιρλανδίας είναι εκπληκτική.
3. Αυστραλία – πολύ μακριά αυτή τη στιγμή
4. Bad Movies -Rock’n’Roll

Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σας σχέδια;

Ανυπομονούμε να αρχίσουμε να γράφουμε νέα πράγματα, νέα τραγούδια. Τώρα που έχουμε τελειώσει (με την ηχογράφηση) αυτού του album, είμαι πλέον ελεύθερος να απορροφήσω ιδέες και επιρροές. Κάνουμε επίσης μερικά video clips κάθε φορά που έχουμε χρόνο, οπότε θα κάνουμε μερικά ακόμα τώρα.

Έχεις κάποιο motto στη ζωή σου;

Ένα που θυμάμαι από την εποχή που ήμουν στους Δόκιμους της Πολεμικής Αεροπορίας ήταν το “A Vinculo Terrae” είναι λατινικά για το “Ελεύθερος από τα δεσμά της γης” και φυσικά αναφέρεται στις πτήσεις, αλλά μου αρέσει το ευρύτερο νόημα.

Συνέντευξη: Θοδωρής Κολλιόπουλος

Back To Top