Τριάντα χρόνια μετά το ξεκίνημά τους, οι InnerWish εξακολουθούν να αποτελούν ένα από τα πιο σταθερά και αγαπημένα σημεία αναφοράς του ελληνικού heavy/power metal. Με ταυτότητα χτισμένη πάνω στη μελωδία, στην αφοσίωση και σε μια σπάνια χημεία ανάμεσα στα μέλη τους, το συγκρότημα έχει καταφέρει όχι μόνο να διατηρήσει αλλά και να εξελίξει τον ήχο του μέσα από μια πορεία γεμάτη επιμονή, δημιουργικότητα και συναισθηματικό βάθος. Το Ash of Eternal Flame, η πολυσυζητημένη κυκλοφορία τους του 2024, λειτούργησε ως σημείο καμπής — ένα άλμπουμ που «έκλεισε» μια δύσκολη εποχή και άνοιξε έναν νέο, πιο σίγουρο δρόμο.
Με αφορμή τα 30 χρόνια τους, οι InnerWish επιστρέφουν στην αθηναϊκή σκηνή ως headliners εφτά ολόκληρα χρόνια μετά, στις 29 Νοεμβρίου στο Floyd. Χωρίς υπερβολικές προσθήκες, χωρίς καλεσμένους, αλλά με τους έξι ανθρώπους που αποτελούν τον πυρήνα της μπάντας τα τελευταία 15 χρόνια, υπόσχονται ένα live που θα λειτουργήσει σαν γενέθλια γιορτή — όχι με «κλόουν» όπως λένε χαμογελώντας, αλλά με μια ουσιαστική αναδρομή σε ολόκληρη τη δισκογραφία τους. Άγχος και ενθουσιασμός συνυπάρχουν όσο πλησιάζει η μέρα, αφού ο στόχος είναι ένας: να φύγουν όλοι, μπάντα και κοινό, με χαμόγελο.
Μιλώντας μαζί τους, γίνεται ξεκάθαρο ότι η δύναμή τους δεν προέρχεται μόνο από τους δίσκους ή τις ζωντανές εμφανίσεις, αλλά από κάτι βαθύτερο: το μεράκι, την ειλικρίνεια και την πίστη στη μουσική ως τρόπο ζωής. Από τις δυσκολίες της πανδημίας μέχρι την αναγνώριση μέσω της συνεργασίας τους με τη διεθνή RPM Music, οι InnerWish παραμένουν προσγειωμένοι, δημιουργικοί και προσηλωμένοι στον ίδιο στόχο. Με νέο υλικό ήδη στα σκαριά και με περισσότερες συναυλίες το 2026, φαίνεται πως η καλύτερη φάση τους μπορεί να είναι… αυτή που ξεκινά τώρα. Κι αυτή η συνέντευξη το αποδεικνύει.
Επιστρέφετε σε αθηναϊκό headline show μετά από εννέα χρόνια, στις 29 Νοεμβρίου στο Floyd. Ποιο είναι το συναίσθημα που κυριαρχεί όσο πλησιάζει αυτή η μεγάλη στιγμή;
Είναι δύο συναισθήματα βασικά, που λειτουργούν μαζί και ταυτόχρονα. Άγχος και ενθουσιασμός! Άγχος, γιατί θέλουμε να πάει πραγματικά καλά, από όλες τις απόψεις. Να το χαρούμε εμείς, να το χαρεί εννοείται ο κόσμος που θα μας τιμήσει και όλα να κυλήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να φύγουμε το βράδυ, μπάντες και κόσμος, πλήρως ικανοποιημένοι και με χαμόγελα. Ενθουσιασμός, επειδή ακριβώς το περιμένουμε πως και πως και νομίζω πως στο τέλος, όλα θα είναι σούπερ!
Τι θέλετε να βιώσει ο κόσμος από αυτό το επετειακό live των 30 χρόνων; Υπάρχει κάποιο στοιχείο της βραδιάς που ανυπομονείτε ιδιαίτερα να μοιραστείτε;
Είχαμε σκεφτεί διάφορα πράγματα. Όταν 1-2 από αυτά είδαμε πως δεν θα λειτουργήσουν (λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων των εμπλεκομένων), αποφασίσαμε να το πάμε τελείως σαν ένα κανονικό live, χωρίς έξτρα, χωρίς καλεσμένους. Εμάς τους 6 που είμαστε η μπάντα τα τελευταία 15 χοντρικά χρόνια, να παρουσιάσουμε υλικό από όλη τη δισκογραφία μας και να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας. Στο τέλος της ημέρας, είναι ένα γενέθλιο πάρτυ αν θες, απλά δεν έχει κλόουν κλπ… χαχαχα Το ουσιώδες είναι οικοδεσπότες και καλεσμένοι να περάσουν καλά και αυτό θα προσπαθήσουμε να κάνουμε. Επομένως δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που ανυπομονούμε να μοιραστούμε, αλλά όλη τη βραδιά επί της ουσίας, αφού αυτό είναι το νόημά της. Να ευχαριστήσουμε όσους μας στηρίζουν όλα αυτά τα πολλά χρόνια!
Το πιο πρόσφατο single σας, “Defend Our Children’s Hope”, έχει ξεχωρίσει για το μήνυμά του. Πώς γεννήθηκε η ανάγκη για αυτό το τραγούδι;
Με τους στίχους δεν το πολυσκεφτόμαστε είναι η αλήθεια. Απλά ο καθένας μας γράφει για κάτι που θεωρεί ότι θέλει κάτι να πει, να αναφερθεί, να θίξει. Και από τη στιγμή που η μεγάλη πλειοψηφία των στίχων μας πηγάζουν από την καθημερινότητα, το βρίσκω λογικό προσωπικά να θίξουμε και ένα τέτοιο θέμα. Το είχαμε κάνει και στο “Seaoflies” μέσα από το “Ashofeternalflame”. Δύο τραγούδια με ίδια στην ουσία θεματολογία, αλλά γραμμένα από δύο διαφορετικούς ανθρώπους (το “Sea” από εμένα, το “Defend” από τον κιθαρίστα μας τον Μανώλη) με διαφορετικό τρόπο. Και τα δύο, άρα και το “Defend”, δεν είναι τραγούδια πολιτικού περιεχομένου και γενικευμένης αναφοράς στο μεταναστευτικό. Έχουν να κάνουν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ με τα παιδιά αυτού του κόσμου, που ήταν είναι και θα είναι τα μεγαλύτερα θύματα της παγκόσμιας αυτής κατάστασης. Αυτά σίγουρα δεν φταίνε σε τίποτα και θα κληρονομήσουν έναν πλανήτη ίσως στα χειρότερά του. Ξαναλέω, πολιτικές απόψεις μπορεί να έχει ο καθένας, διαφορετικές, ακραίες ή μη, αλλά στο κομμάτι «παιδιά» δεν μπορώ να καταλάβω πως κάποιος μπορεί να μην ευαισθητοποιείται.
Το “Ash of Eternal Flame” κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2024. Τι αντιπροσωπεύει για εσάς αυτός ο δίσκος ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του;
Ότι αντιπροσώπευε και την ημέρα που επιτέλους βγήκε: Την επιμονή μας για να βγει και το κλείσιμο αν θες του πιο δύσκολου (τουλάχιστον μέχρι το επόμενο) κεφαλαίου της μπάντας, που δημιουργήθηκε στην πανδημία και κράτησε και λίγο ακόμα πέραν αυτής, όπου φτάσαμε κοντά στο να τα παρατήσουμε. Αλλά όλα καλά! Επομένως είναι ένας δίσκος συνδεδεμένος με αυτό το γεγονός επί της ουσίας.
Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις στη δημιουργία και την παραγωγή του συγκεκριμένου album, ειδικά μετά την πανδημία και την παύση που είχε προηγηθεί;
Βασικά οι προκλήσεις ξεκινάνε και σταματάνε στην πανδημία. Δεν ξέρω γιατί, σε εμάς τουλάχιστον, όλο αυτό έκατσε πολύ αρνητικά. Πριν την αρχή της, είχαμε έτοιμα drums, μπάσο και κάποιες κιθάρες, με σκοπό ο δίσκος να βγει το 2020. Και τότε θα έβγαινε. Με την πανδημία λοιπόν, όχι απλά πήγε πίσω η ηχογράφηση, αλλά υποχώρησε τρομερά και η όρεξη, η διάθεση, η ενέργεια, η επιθυμία αν θες. Όλοι επικεντρωθήκαμε στις ζωές μας πέραν της μουσικής και «παγώσαμε» το θέμα μπάντα. Ευτυχώς, κάποια στιγμή ξυπνήσαμε και απλά πεισμώσαμε και προχωρήσαμε. Έχουμε ρίξει πολύ δουλειά όλα αυτά τα χρόνια, πολλά τα έξοδα, ρίξαμε πολύ δουλειά και σε αυτόν το δίσκο, θα ήταν κρίμα για εμάς τους ίδιους να μην κυκλοφορήσει όπως πρέπει. Ε και όπως και να το κάνεις, το μεράκι σου, είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία σου επίσης.
Πώς βιώσατε την ανταπόκριση κοινού και κριτικών στο “Ash of Eternal Flame”; Υπήρξε κάτι που δεν περιμένατε;
Τη βιώσαμε καλύτερα από ότι περιμέναμε για να είμαι ειλικρινής. Ξέραμε ότι έχουμε κάτι καλό στα χέρια μας, αλλά αυτό το βλέπαμε εμείς καλό, με τα δικά μας γούστα. Το πως θα το έβλεπε ο κόσμος, είτε σαν κριτής, είτε σαν κοινό, είναι άλλη ιστορία. Ευτυχώς οι απόψεις ταυτίστηκαν! Αυτό που δεν περιμέναμε, ήταν πως τα 8 χρόνια δισκογραφικής απουσίας, τα οποία είναι ΠΑΡΑ πολλά, δεν επηρέασαν τόσο την ανταπόκριση. Για κάποιο λόγο, η προσμονή ήταν εκεί και θέλω να πιστεύω πως κερδίσαμε και νέο κοινό μέσα από αυτήν τη δουλειά.
Η συνεργασία σας με την RPM Music σας έβαλε στον ίδιο χώρο με ονόματα όπως οι Helloween και Amorphis. Πώς επηρέασε αυτό τη δυναμική και το mindset της μπάντας;
Σίγουρα το να ανήκεις σε μία από τις κορυφαίες εταιρείες αυτήν τη στιγμή, δίπλα σε σπουδαία ονόματα, είναι τιμητικό. Και για να είμαι απολύτως ειλικρινής, η προσέγγιση της RPMκαι η θέλησή της να ανήκουμε στο ρόστερ της, ήταν για εμάς περισσότερο μία προσωπική ικανοποίηση, μία επιβράβευση αν θες. Αυτό ήταν το βασικότερο που νιώσαμε. Όσον αφορά τη δυναμική, σίγουρα τα «μεγαλύτερα μαγαζιά» σε ωθούν σε περισσότερο κοινό. Το πως και αν μας επηρέασε όμως, ακόμα δεν το ξέρω. Θέλω λίγο χρόνο ακόμα για να κάνω τη «σούμα» που λέμε. Σίγουρα πάντως, κάποιες πόρτες μπορούν και ανοίγουν λίγο πιο εύκολα, κάτι λογικό. Το mindsetμας πάντως, σε αυτό είμαι βέβαιος και δεν χρειάζεται να περιμένω, παραμένει το ίδιο… με τα καλά και τα κακά του… χαχαχα Είμαστε ακόμα οι ίδιοι άνθρωποι, με τον ίδιο στόχο και τα ίδια μυαλά. Τίποτα δεν άλλαξε. Ειλικρινά, το παραμικρό!
Ανατρέχοντας στη διαδρομή από το “Waiting for the Dawn” μέχρι σήμερα, ποιο θεωρείτε ότι είναι το στοιχείο που παρέμεινε αναλλοίωτο στον πυρήνα των InnerWish;
Από θέμα σύνθεσης μουσικής, θα σου πω με ευκολία η μελωδία! Ήταν, είναι και θα είναι το πλέον αναπόσπαστο στοιχείο της μουσικής μας. Όλα τα υπόλοιπα χτίζονται και υπάρχουν γύρω της. Σαν χαρακτήρα μπάντας τώρα, νομίζω η αγάπη προς αυτό που κάνουμε. Είναι ειλικρινές, ξέρουμε ποιοι είμαστε, που πατάμε, δεν έχουμε αυταπάτες και ψευδαισθήσεις και ξέρουμε γιατί το κάνουμε. Και όσο υπάρχει αυτό το στοιχείο, είμαστε πολύ καλά!
Σε ποια στιγμή της 30χρονης πορείας σας νιώθετε ότι αλλάξατε επίπεδο—είτε δισκογραφικά είτε ως live παρουσία;
Τώρα εδώ, μου βάζεις λίγο δύσκολα. Κοίτα. Δεν ξέρω αν αλλάξαμε επίπεδο, γιατί πραγματικά δεν μπορώ να το δω αυτό. Σίγουρα μπορώ να σου πω πότε κατασταλάξαμε αν θες περισσότερο κάπου και αυτό ήταν όταν κυκλοφόρησε το ομότιτλο άλμπουμ μας, “InnerWish”, το 2016. Αυτό που λέμε «βρήκαμε τον ήχο μας». Και νομίζω φάνηκε και με την κυκλοφορία του “Ashofeternalflame”, το οποίο είναι σαν φυσική συνέχεια του προηγούμενου. Σαν liveπαρουσία τώρα, αυτό καλύτερα να το κρίνει ο κόσμος. Αυτό που ξέρω είναι ότι νιώθουμε πολύ καλά αυτά τα τελευταία χρόνια, ξεκινώντας στην ουσία από τις συναυλίες για την προώθηση του “InnerWish” και πως έχουμε εμπιστοσύνη στο τι μπορούμε να δώσουμε live. Ελπίζω να καλύπτει λίγο την ερώτηση.
Πώς έχει εξελιχθεί η χημεία της σημερινής σύνθεσης της μπάντας; Τι σας κρατά ενωμένους και δημιουργικούς μετά από τρεις δεκαετίες;
Η αγάπη και η πίστη για τη μουσική και αυτό που κάνουμε. Και κάτι μαγικό και απροσδιόριστο, που αν δεν υπήρχε, μάλλον θα ήμασταν για τα κάγκελα! Χαχαχα Είναι πολύ δύσκολο να παραμένεις μαζί με άλλους ανθρώπους, ξεχωριστές προσωπικότητες, όλοι δυνατές και με άποψη και να συνυπάρχεις με αυτούς. Ακόμα και τα διαφορετικά μουσικά γούστα του καθενός μας παίζουν ρόλο. Κι όμως, ακόμα κρατάμε και χωρίς κάποιο έγκλημα μεταξύ μας! Επομένως αυτή η χημεία έχει εξελιχθεί με υπομονή, με επιμονή, με τσακωμούς εννοείται, αλλά με μία ας την πούμε «δημοκρατική» προσέγγιση στη συντριπτική πλειοψηφία των αποφάσεων που έχουμε να πάρουμε. Όσον αφορά τη δημιουργία, αυτό δεν χρειάζεται πολλά. Είναι το μεράκι, είναι η ψυχοθεραπεία που σου είπα και πιο πριν. Δεν ζεις από τη μουσική, ζεις μέσα από αυτή όμως.
Αν έπρεπε να ορίσετε σήμερα ποια είναι η ‘καρδιά’ του InnerWish ήχου, ποιο στοιχείο θα βάζατε στο επίκεντρο;
Ε η μελωδία! Αναμφισβήτητα! Όπως είπα και πριν για αυτό, είναι το Α και το Ω της μουσικής μας. Πιστεύω όμως πως τα χρόνια που είμαστε οι συγκεκριμένοι 6 και όπως έχει εξελιχθεί η ταυτότητά μας, η ποικιλομορφία έρχεται από πίσω. Το καλό με 6 διαφορετικούς ανθρώπους και στο μουσικό κομμάτι (από ακούσματα, επιρροές, καταβολές, ότι θες) είναι πως αν βρεθεί η «χρυσή τομή» και αυτά τα διαφορετικά ενωθούν, δημιουργείται κάτι ωραίο και ποικίλο. Και νομίζω πως είμαστε εκεί.
Τέλος, τι μπορούν να περιμένουν οι fans από τους InnerWish το 2026 και τα επόμενα χρόνια; Υπάρχει ήδη υλικό ή κατεύθυνση για το επόμενο δημιουργικό σας βήμα;
Αν δεν έχουμε άλλη πανδημία ή κάποια άλλη μαύρη σελίδα στην παγκόσμια ιστορία να μας επηρεάσει, τότε νέο υλικό πολύ συντομότερα από ότι τώρα. Όχι μέσα στο 2026 λογικά, αλλά το 2027 είναι πλήρως ρεαλιστικό. Το 2026 σίγουρα θα έχει αρκετές ακόμη συναυλίες, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας. Υλικό γενικά υπάρχει, οπότε η βάση για νέο άλμπουμ είναι εδώ. Αλλά πάντα θέλουμε κι άλλο, οπότε συναυλίες σίγουρα και νέο άλμπουμ βλέπουμε. Για το 2026.
Ποιο είναι το motto σας στη ζωή;
Δεν είχα ποτέ ένα και μόνο βασικά. Ανάλογα την περίοδο, ανάλογα την ψυχοσύνθεση. Και γενικά υπάρχουν τόσο ωραία mottosεκεί έξω που ίσως λειτουργούν ακόμα καλύτερα συνδυαστικά, παρά ατομικά… χαχα Αλλά τα τελευταία αρκετά χρόνια, δανεισμένο από τον δάσκαλο J.R.R. Tolkien, το “thereisalwayshope”, «πάντα υπάρχει ελπίδα», νομίζω είναι το πιο σημαντικό προσωπικά. «Βοηθάει» βλέπεις και η μαυρίλα σε κάθε τι γύρω μας
Συνέντευξη: Λήμνιου Ηλέκτρα
