skip to Main Content

Μπορεί το συγκρότημα των Paradise να είναι ένα πολλά-υποσχόμενο, πρωτοεμφανιζόμενο συγκρότημα, ωστόσο τα μέλη του δεν είναι τίποτα πρωτάκια. όλοι τους έχουν υπηρετήσει τη rock μουσική σκηνή ο καθένας με διαφορετικά σχήματα κι έτσι δεν είναι καθόλου τυχαίο που ο κόσμος τους εμπιστεύτηκε τυφλά από το πρώτο κιόλας δισκογραφικό τους εγχείρημα. Ο Sivert Høyem, ο λατρεμένος του ελληνικού κοινού, άφησε για λίγο την solo καριέρα του και δημιούργησε άλλο ένα συγκρότημα που μελλοντικά θα μπορούσε να ψηλαφίσει ακόμα και την πρότερη επιτυχία που γνώρισε με τους Madrugada. Στο πλευρό του η Simone Butler των Primal Scream, o αντικαταστάτης του Rob Ellis, Jack Revy και ο σαρωτικός Rob McVey, πιστός συνεργάτης τεράστιων ονομάτων όπως: Marianne Faithfull, Tom McCrae και Warren Ellis.

Στο πρώτο του mini-tour επί ελληνικού εδάφους, οι Paradise απέδειξαν πως ήρθαν για να μείνουν. Δεν χρειάζονται πολλές φανφάρες ή εξεζητημένα σκηνικά… μια επιγραφή από neon με το logo τους είναι αρκετή να δώσει χρώμα στην κάθε τους κίνηση. Μπορούν να ξεσηκώσουν το κοινό ακόμα και με μια δημιουργία που μόλις έχουν σκαρώσει, καθώς η μουσική τους δεν γνωρίζει όρια, φύλο ή πολιτικές προτιμήσεις. Μένουν πιστοί στο παρόν και στις εξελίξεις του, στο σπαραγμό, την αγάπη, την απώλεια, τη ζωή και δεν διστάζουν να διασκεδάσουν ή ακόμα και να γελάσουν με την πιο ακραία τους ροκιά.

Ο Rob McVey, χειμαρρώδης, όπως πάντα, μίλησε για όλα αυτά και για πολλά άλλα, σε μια εφ’όλης της συνέντευξη στο SounDarts.gr… 

Rob, καλώς ήλθες στο SounDarts.gr!

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία!

Πριν από λίγο καιρό, δώσατε τις πρώτες σας συναυλίες με το συγκρότημα των Paradise μπροστά στο ελληνικό κοινό. Πες μας λίγα λόγια για αυτή την εμπειρία.

Ελλάδα, wow – ηλεκτριστικό, διψασμένο, διαφωτιστικό κοινό. Θα πρέπει δώσεις τον καλύτερο εαυτό σου διαφορετικά θα χυθεί αίμα. Ήταν η πρώτη φορά που έλεγξα την ασφάλεια μετά από μια συναυλία. Δεν είχαμε άλλα τραγούδια και το κοινό εξακολουθούσε να ζητά encore. Ο Sivert και εγώ επιστρέψαμε πίσω στη σκηνή με ένα νέο τραγούδι που μόλις είχαμε γράψει… λειτούργησε … ακριβώς!

Με τους Paradise αποτελείται ένα νέο supergroup. Πώς γνωριστήκατε μεταξύ σας;

Αυτό το πράγμα με το supergroup είναι ανούσιο και είναι μια μάλλον μια ατυχής ταμπέλα που μας δόθηκε. Είμαστε απλά μουσικοί που γνωρίζουν ο ένας τον άλλον. Ο Sivert και εγώ γνωριστήκαμε μετά από μια συναυλία της Marianne Faithfull στο Όσλο.

Πώς θα χαρακτηρίζατε τη μπάντα σας;

Παίζουμε μουσική που σε κάνει να θέλεις να ζήσεις. Ροκ μουσική, σε όλη την ανάλαφρη και τραγική δόξα της.

Ο σχηματισμός των Paradise ήρθε εύκολα και γρήγορα;

Ναι, ήταν πραγματικά γρήγορο. Τα πρώτα μας τραγούδια γράφτηκαν επιτόπου στην πρώτη μας συνάντηση. Αυτό είναι πολύ σπάνιο!

Η δημιουργία ενός συγκροτήματος είναι τελικά ένα μεγάλο επαγγελματικό ρίσκο;

Ναι, είναι σαν ένας γάμος. Πρέπει πρώτα να έχεις βεβαιωθεί πως πρόκειται για το σωστό “κορίτσι” πριν της περάσεις το δαχτυλίδι.

Ποιο είναι το σκεπτικό πίσω από το πρώτο E.P. σας; Μοιάζει λίγο με περιοδικό!

Λοιπόν, χτύπησες (το καρφί στο κεφάλι) διάνα, εκεί. Κάθε κυκλοφορία μας θα απεικονίζει το λογότυπο μας σε στυλ περιοδικού, αλλά θα είναι διαφορετικό χρώμα κάθε φορά. Αυτό εδώ είναι κίτρινο (yellow), αρά “Yellow” Ε.Ρ. Είναι cool να κάνουμε μια σειρά κυκλοφοριών στις οποίες το χρώμα θα υποδεικνύει την κάθε μια από αυτές.

Γιατί επιλέξατε να συμπεριλάβετε πολιτικά τραγούδια σε αυτό το δίσκο; Δεν είναι κάτι που ο Sivert συνηθίζει να κάνει ως τραγουδοποιός.

Ο χρόνος έμοιαζε σωστός για να πούμε αυτό που βλέπουμε. Συνέβη φυσικά και χωρίς καμία πρόθεση. Πρώτη φορά αισθάνθηκα άνετα με το γράψιμο αυτού του παλιό-είδους [τραγουδιών], αλλά Θεέ μου, κοίτα τι συμβαίνει γύρω μας … και αυτό είναι μόνο η αρχή.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι των Paradise μέχρι στιγμής και γιατί;

To “Humiliation” γιατί τα σπάει και με κάνει να νιώθω χαλαρός ταυτόχρονα. Μου αρέσει όταν η μουσική με κάνει και γελάω … ξέρεις. Απλώς πρέπει να χαμογελάς μερικές φορές όταν κάτι είναι τόσο δυνατό.

Ο Rob Ellis δεν κατόρθωσε να είναι μαζί σας στην περιοδεία σας λόγω προβλημάτων υγείας. Πες μας λίγα λόγια για τον αντικαταστάτη του, τον Jack Revy.

Ο Jack Revy έχει τη  “μυρωδιά” ενός νεαρού J Bonham, έχει δημιουργηθεί για αυτόν τον τρόπο ζωής. Είναι ένας συμπατριώτης μου που συνάντησα στη γενέτειρά μου, εδώ στο West Dorset, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Απλώς γυρνούσα και έπεσα πάνω σ ‘αυτόν τον εκπληκτικό μουσικό.

Έχετε επίσης τη Simone Butler στο σχήμα σας. Πώς επιβιώνει μια γυναίκα ανάμεσα σε τρεις άντρες;

Είναι μάλλον αναζωογονητικό να έχεις μια γυναίκα στο συγκρότημα, είναι φυσικό – εννοώ γιατί να μην έχουμε μια γυναίκα που παίζει rock μουσική; Ένα ανδροκρατούμενο συγκρότημα θα ήταν τόσο βαρετό.

Τι να περιμένουμε από αυτό το νέο συγκρότημα στο μέλλον;

Σπαραγμό, αγάπη, απώλεια, αποκατάσταση και ζωή. Θα αρχίσουμε να γράφουμε το πρώτο album μας τον Μάρτιο του 2018.

Ο Sivert συμπεριλαμβάνει πάντα τη χώρα μας στις περιοδείες του. Τι νομίζεις ότι είναι τόσο ξεχωριστό στην Ελλάδα και την επιλέγετε κάθε φορά;

Εάν τα καταφέρετε στην Ελλάδα τότε ίσως έχετε [κερδίσει] κάτι. Η Ελλάδα είναι πολύ ξεχωριστή.

Τι θέλεις να πεις στους Έλληνες οπαδούς σας;

Σας ευχαριστούμε με τη σειρά μας για το χρόνο που ξοδέψατε να ακούσετε τη νέα μας μπάντα. Δεν περνάει απαρατήρητη – η υποστήριξη που λάβαμε από εσάς στη σύντομη περιοδεία μας. Παρακαλώ φέρτε μας πίσω και θα το κάνουμε να αξίζει!

Συνέντευξη: Θοδωρής Κολλιοπουλος

Ευχαριστούμε θερμά τους Ashley Stubbert και Gyro Leira.

Back To Top