Η παρουσίαση του νέου album “10 Λέξεις” γίνεται η αφορμή για μια ουσιαστική κουβέντα με τον Μιχάλη “Stavento” Κουϊνέλη, που ανοίγει τα χαρτιά του γύρω από τη νέα του δουλειά αλλά και τη διαδρομή του στη μουσική. Με ειλικρίνεια και χωρίς φτιασίδια, μιλά για τη διαδικασία δημιουργίας, τις δυσκολίες που συνάντησε και τη σημασία που έχει για τον ίδιο το συγκεκριμένο album.
Το “10 Λέξεις” είναι μια δουλειά που δεν προέκυψε εύκολα. Ο Μιχάλης Stavento παραδέχεται ότι τον απασχόλησε για μεγάλο χρονικό διάστημα, μέχρι να φτάσει στο σημείο να νιώθει πραγματικά ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα. Πρόκειται για ένα album που κουβαλά προσωπικές σκέψεις, βιώματα και μια πιο ώριμη ματιά, αποτυπώνοντας την ανάγκη του να δημιουργεί κάτι που τον εκφράζει ουσιαστικά και όχι απλώς να κυκλοφορεί νέα μουσική.
Ξεχωριστό ρόλο στο “10 Λέξεις” έχουν και οι συνεργασίες, με τον Μιχάλη Stavento να επιλέγει ανθρώπους που εκτιμά και εμπιστεύεται. Για τον ίδιο, κάθε τραγούδι είναι ένα «μήνυμα» που χρειάζεται τον κατάλληλο άνθρωπο για να φτάσει σωστά στον ακροατή, και αυτή η λογική διατρέχει ολόκληρο το album, δίνοντάς του ποικιλία αλλά και συνοχή.
Μέσα από τη συζήτηση, γίνεται σαφές και το πώς βλέπει τη μέχρι τώρα πορεία του. Από τα πρώτα χρόνια μέχρι σήμερα, ο Μιχάλης δεν έμεινε στάσιμος, αλλά πειραματίστηκε με ήχους και επιρροές, φτάνοντας να διαμορφώσει το δικό του ύφος μέσα από τους Stavento. Δεν τον ενδιαφέρει να βάζει ταμπέλες στη μουσική του· αυτό που τον απασχολεί είναι να νιώθει ότι εξελίσσεται και ότι αυτό που κάνει έχει νόημα.
Παράλληλα, ξεκαθαρίζει και τη στάση του απέναντι στην επιτυχία. Τα νούμερα και τα ρεκόρ δεν είναι αυτά που τον καθορίζουν· μεγαλύτερη σημασία έχει να παραμένει ειλικρινής απέναντι στο κοινό και στον εαυτό του. Αυτή η προσέγγιση είναι που, όπως φαίνεται, τον έχει κρατήσει ενεργό και ουσιαστικό όλα αυτά τα χρόνια.
Τέλος, ο Μιχάλης Stavento δείχνει πως δεν επαναπαύεται. Ήδη δουλεύει πάνω σε νέα σχέδια και ιδέες, διατηρώντας την ίδια όρεξη για δημιουργία, κάτι που επιβεβαιώνει ότι για εκείνον η μουσική δεν είναι απλώς μια δουλειά, αλλά μια συνεχής ανάγκη έκφρασης.
Λοιπόν, Μιχάλη, βρισκόμαστε απόψε στο Gazarte για την παρουσίαση του νέου σου δίσκου “10 Λέξεις”.
Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος γιατί παρουσιάζουμε το καινούριο album με τίτλο “10 λέξεις”. Είμαι χαρούμενος που μετά από τόσο καιρό κατάφερα να κάνω μια πιο ολοκληρωμένη δουλειά. Την πολεμούσα καιρό, είναι η αλήθεια. Και χαίρομαι που φτάσαμε σε αυτό το ηχητικό αποτέλεσμα το οποίο με κάνει περήφανο και ιδιαιτέρως χαρούμενο και μου δίνει και κουράγιο να κάνω κι άλλα.
Τι έχεις να θυμάσαι από την περίοδο δημιουργίας του δίσκου;
Θυμάμαι ότι πήγα και χτύπησα την πόρτα σε καλλιτέχνες που εκτιμούσα πολύ, γιατί τα τραγούδια είναι τα “μηνύματα” τα οποία όμως πρέπει να βρεις και τον σωστό ταχυδρόμο για να τα πάνε στη σωστή κατεύθυνση. Νιώθω ότι βρήκα όλους αυτούς τους καλλιτέχνες, οι οποίοι ήταν οι “σωστοί ταχυδρόμοι” για να σμίξουν οι ανάσες μας και να φτάσουν τα μηνύματα εκεί που πρέπει. Και το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι αυτό για μένα και ότι μετά από 21 χρόνια πια, γιατί με αυτό το album -επειδή δεν πρόλαβα τα 20 χρόνια να το τελειώσω αυτό το album- είναι 21 χρόνια που γιορτάζουμε σαν Stavento, που υπάρχουμε και ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον κόσμο για αυτό που ακόμα μας βάζει στα αυτιά του μετά από τόσα χρόνια και μου δίνει εμένα προσωπικά κουράγιο να συνεχίσω.
Εσύ ποιο τραγούδι θα μπορούσες να ξεχωρίσεις?
Δεν μπορώ δυστυχώς να ξεχωρίσω κανένα, γιατί το καθένα έχει το λόγο ύπαρξης του και δεν γίνεται… Τώρα μπορεί να ακούστηκε κλισέ αυτό, αλλά τώρα μπορείς να πεις ότι αγαπάς ένα παιδί περισσότερο απ’ το άλλο; Δεν γίνεται. Το καθένα έχει τις ιδιαιτερότητες του και του συμπεριφέρεσαι ανάλογα και του δίνεις την αγάπη που πρέπει κι όπως πρέπει ανάλογα με την δομή του.
Αξίζει να σημειώσουμε βέβαια και τις συνεργασίες που περιλαμβάνονται στο album.
Φυσικά, το πρώτο τραγούδι “10 λέξεις”, που μου έδωσε κουράγιο να το κάνω, είναι η κόρη μου. Είναι η Ανατολή μου που είπαμε να το κάνουμε παρέα για να νιώσει το πώς είναι να μπαίνεις στο στούντιο να βάζεις τα ακουστικά, να ηχογραφείς, να μαθαίνεις ένα τραγούδι. Δηλαδή τώρα μαθαίνουμε να διαβάζουμε καλά, οπότε λίγο συλλαβίζαμε κι όλη αυτή η διαδικασία την έκανε να γουστάρει λίγο περισσότερο. Συνεργαζόμαστε με την Ήβη, η Daphne Lawrence, η Nina που την έχουμε τώρα, η Lila, η Evangelia, η Αναστασία, η Νίνα Μαζάνη, ο Dope MC, ο RACK, η Emmanouela. Έχει ανθρώπους μέσα τους οποίους εκτιμώ και καλλιτεχνικά και γούσταρα που με εμπιστεύτηκαν και μπήκαν στη διαδικασία να κάνουμε αυτό το album.
Ακούσαμε απόψε ότι ξεπέρασες τα 500 εκατ. streams στο Spotify και για τον λόγο αυτό έγινε και μία απονομή-έκπληξη.
Τα νούμερα δεν με ενδιέφεραν ποτέ. Δεν προσπαθούσα να κάνω κάτι για την επιτυχία. Πάντα ήθελα να κάνω αυτό που νιώθω ότι με κάνει καλά και κατ’ επέκταση πάντα ο κριτής είναι ο κόσμος. Το αν θα τα ακούσουν πολλοί ή λίγοι, εμένα δεν με αφορά. Εμένα με αφορά να είμαι συνεπής απέναντι στον κόσμο. Και νιώθω ότι όλα αυτά τα χρόνια προσπαθώ και είμαι συνεπής απέναντι στον κόσμο και μάλλον έφερε αυτό το αποτέλεσμα και με κάνει ιδιαίτερα χαρούμενο.
Δισκογραφείς 30 χρόνια και σε ακούμε από την εποχή των Βαβυλώνα. Πώς βίωσες εκείνη την περίοδο και τη σχέση σου με το hip hop τότε;
Κοίταξε, όταν μου λένε τώρα για το hip hop νιώθω ότι εγώ το hip hop το έζησα στις πολύ καλές εποχές και μετά από αυτή την κατάσταση με τους Βαβυλώνα προσπάθησα να κάνω το hip hop συν κάτι. Γιατί για μένα το να κάνω απλά hip hop ένιωθα ότι το είχα κάνει ήδη πάρα πολύ.
Πώς εξελίχθηκε από εκεί και πέρα η μουσική σου και τι προσπάθησες να προσθέσεις στον ήχο σου;
Προσπάθησα κατά τη δική μου ματιά να το εξελίξω. Γι’ αυτό και έβαλα πολλές συμμετοχές και προσπάθησα να μπλέξω πολύ τους ήχους, την παράδοση, το ρεμπέτικο, το λαϊκό, το ροκ. Προσπάθησα να τα βάλω όλα και να πάω ένα βήμα παρακάτω για να έχει λόγο και ουσία και περισσότερο ενδιαφέρον προφανώς για εμένα. Γιατί το να κάνεις συνέχεια το ίδιο και το ίδιο, άσχετα από τον κόσμο, ακόμα και τις ώρες που τρως στο στούντιο, αν δεν έχει ενδιαφέρον αυτό που κάνεις νιώθω ότι αρχίζεις και ψάχνεσαι μουσικά. Και εγώ το έκανα πολύ αυτό και νιώθω πως το έκανα με τιμή απέναντι στο hip hop. Κατά συνέπεια κράτησα αυτό, έβαλα τα δικά μου στοιχεία σύμφωνα με την δική μου μάτια και το έφτασα εδώ που το έφτασα όπως και αν λέγεται, ό,τι και αν λέγεται που δεν αφορά καθόλου πως λέγεται. Με ενδιαφέρει για μένα να νιώθω ότι κάνω καλή μουσική και νιώθω περήφανος για αυτό που κάνω. Δεν ντρέπομαι να το πω και νιώθω πολύ ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα.
Τη νοσταλγείς εκείνη την εποχή;
Νοσταλγώ την ανάγκη που είχαμε τότε να το διαδώσουμε το hip hop. Τώρα πια το hip hop έχει γίνει η πιο mainstream και η πιο pop μουσική. Πιστεύω ότι ο καθένας έβαλε το λιθάρι του για να γίνει αυτό. Γιατί υπάρχουν σκατά, υπάρχουν και διαμάντια. Έτσι; Ο καθένας αποφασίζει τι θα βάλει στα αυτιά του. Οπότε αυτό είναι στην κρίση του κόσμου. Χαίρομαι όμως που το hip hop έφτασε να είναι από τότε που το κάναμε εμείς και που τους κυνηγούσαμε με το τουφέκι για να μας ακούσουν, πια είναι η πιο mainstream μουσική και την ακούνε όλοι και έφτασε σε αυτό το σημείο ώστε ο κόσμος να έχει πολλά ακούσματα και από αυτά να επιλέγει τι θέλει να ακούσει και τι κάνει περισσότερο στα αυτιά του.
Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σου σχέδια;
Ετοιμάζω πυρετωδώς και άλλα πράγματα. Ετοιμάζω ήδη τα επόμενα projects. Εύχομαι να πάνε όλα κατ’ ευχήν και έχουμε πιστεύω δρόμο ακόμα. Αρκεί πάντα να είμαστε γέροι ε, μόνο αυτό Παναγία μου.
Ποιο είναι το μότο σου στη ζωή σου;
Συνέντευξη: Ηλέκτρα Λήμνιου
