skip to Main Content

Best 10 | 10 αγαπημένα τραγούδια από την Connie Francis

Concetta Rosa Maria Franconero a.k.a. Connie Francis, (12 Δεκεμβρίου 1937)

Η Concetta Rosa Maria Franconero (γεννημένη στις 12 Δεκεμβρίου 1937), έγινε γνωστή επαγγελματικά ως Connie Francis. Είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, πρώην ηθοποιός και κορυφαία τραγουδίστρια στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Αν και η επιτυχία της στα charts μειώθηκε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960, η Francis παρέμεινε μια κορυφαία ερμηνεύτρια ζωντανών συναθλιών.

Η Francis γεννήθηκε σε μια ιταλοαμερικανική οικογένεια στη γειτονιά Ironbound του Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϋ και είναι το πρώτο παιδί του George και της Ida (το γένος Ferrari-di Vito) Franconero. Πέρασε τα πρώτα της χρόνια στο Crown Heights, στην περιοχή του Μπρούκλιν (Utica Avenue/ St. Marks Avenue) πριν η οικογένεια μετακομίσει στο Νιου Τζέρσεϊ.

Μεγαλώνοντας σε μια Ιταλο-Εβραϊκή γειτονιά, η Francis μιλούσε άπταιστα τα Yiddish, κάτι που την οδήγησε αργότερα να ηχογραφήσει τραγούδια στα Yiddish και τα Εβραϊκά.

Στην αυτοβιογραφία της “Who’s Sorry Now?” που δημοσιεύτηκε το 1984, η Francis θυμάται ότι την ενθάρρυνε ο πατέρας της να εμφανίζεται τακτικά σε διαγωνισμούς ταλέντων και άλλες γιορτές της γειτονιάς από την ηλικία των τεσσάρων ετών ως τραγουδίστρια και μουσικός του ακορντεόν.

Η Francis φοίτησε στο Γυμνάσιο Τεχνών του Νιούαρκ το 1951 και το 1952. Αυτή και η οικογένειά της μετακόμισαν στο Μπελβίλ του Νιου Τζέρσεϋ, απ’ όπου η Francis αποφοίτησε το 1955. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Francis συνέχισε να παίζει σε γιορτές της γειτονιάς και σε σόου ταλέντων (μερικά από τα οποία μεταδόθηκαν στην τηλεόραση), κάνοντας εμφανίσεις εναλλάξ ως Concetta Franconero και Connie Franconero.

Κατά τη διάρκεια των προβών για την εμφάνισή της στο Arthur Godfrey’s Talent Scouts , η Francis έλαβε συμβουλές από τον Godfrey να αλλάξει το καλλιτεχνικό της όνομα σε Connie Francis για λόγους ευκολότερης προφοράς. Ο Godfrey της είπε επίσης να αφήσει το ακορντεόν—συμβουλή που ακολούθησε με χαρά, καθώς είχε αρχίσει να μισεί το μεγάλο και βαρύ όργανο. Περίπου την ίδια εποχή, η Francis έπιασε δουλειά ως τραγουδίστρια σε δίσκους επίδειξης , γεγονός που έφερε τα ακυκλοφόρητα τραγούδια στην προσοχή των καθιερωμένων τραγουδιστών ή/και του management τους που θα μπορούσαν να επιλέξουν να τα ηχογραφήσουν για έναν επαγγελματικό εμπορικό δίσκο.

Η μικρή της επιτυχία που γνώρισε στα charts ήρθε πολύ αργά για τη δισκογραφική της εταιρεία -το δισκογραφικό συμβόλαιο της Francis αποτελούταν από δέκα solo singles και ένα single ντουέτο. Αν και η επιτυχία φαινόταν τελικά να έρχεται με το “The Majesty of Love”, η Francis ενημερώθηκε από την MGM Records ότι το συμβόλαιό της δεν θα ανανεωνόταν μετά το τελευταίο solo single της.

Η Francis σκέφτηκε τότε να ακολουθήσει καριέρα στην ιατρική και ήταν έτοιμη να δεχτεί μια τετραετή υποτροφία που προσφερόταν στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Σε αυτό που επρόκειτο να ήταν η τελευταία της ηχογράφηση για την MGM στις 2 Οκτωβρίου 1957, με τον Joe Lipman και την ορχήστρα του, ηχογράφησε μια διασκευή του τραγουδιού του 1923 “Who’s Sorry Now?” που γράφτηκε από τον Bert Kalmar και τον Harry Ruby. Η Francis είπε ότι το ηχογράφησε μετά από επιμονή του πατέρα της, ο οποίος ήταν πεπεισμένος ότι είχε πιθανότητες να γίνει επιτυχία επειδή ήταν ένα τραγούδι που οι ενήλικες ήδη γνώριζαν και ότι οι έφηβοι θα χόρευαν αν γνώρισε μια σύγχρονη διασκευή.

Η Francis, που δεν της άρεσε το τραγούδι και μάλωνε γι’ αυτό με τον πατέρα της, καθυστέρησε την ηχογράφηση των δύο άλλων τραγουδιών κατά τη διάρκεια της συνεδρίας τόσο πολύ που, κατά τη γνώμη της, δεν έμεινε χρόνος στην κασέτα ηχογράφησης που έτρεχε συνεχώς.  Ο πατέρας της επέμεινε, όμως, και όταν ηχογραφήθηκε “Who’s Sorry Now?”, μόνο λίγα δευτερόλεπτα έμειναν στην κασέτα.

Μεταξύ των κορυφαίων επιτυχιών της στο Hot 100 ήταν το “Breakin’ in a Brand New Broken Heart” (1961, #7), “When the Boy in Your Arms (Is the Boy in Your Heart)” (1961, #10) , «Second Hand Love» (1962, #7) και «Where the Boys Are» (1961, #4), “Stupid Cupid” (1958, #14), “My Happiness” (1958, #2), “Among My Souvenirs” (1958, #7), “Lipstick on Your Collar” (1959, #5), “Frankie” (1959, #9).

Η επιτυχία του album της “Connie Francis Sings Italian Favorites” στα τέλη του 1959/αρχές του 1960 οδήγησε την Francis να γίνει μια από τις πρώτες Αμερικανίδες τραγουδίστριες που ηχογράφησαν σε άλλες γλώσσες. Θα την ακολουθούσαν άλλοι μεγάλοι βρετανοί και αμερικανοί stars, όπως η Wanda Jackson, ο Cliff Richard, η Petula Clark, η Brenda Lee, οι Supremes, η Peggy March, η Pat Boone, η Lesley Gore, οι Beatles και ο Johnny Cash, μεταξύ πολλών άλλων.

Η διαρκώς αυξανόμενη δημοτικότητα της Francis στο εξωτερικό την οδήγησε στο να κάνει τηλεοπτικά αφιερώματα σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, όπως η Βρετανία, η Γερμανία, η Ισπανία και η Ιταλία. Ακόμη και στο αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου, η μουσική της Φράνσις έγινε ευρέως αποδεκτή στις χώρες του Σιδηρούν Παραπετάσματος, και ορισμένες από τις ηχογραφήσεις της διατέθηκαν σε κρατικές δισκογραφικές εταιρείες όπως η Melodiya στην πρώην Σοβιετική Ένωση και στο Jugoton στην πρώην Γιουγκοσλαβία, αν και ήταν γνωστό ότι το rock ‘n’ roll αντιμετωπιζόταν πολύ περιφρονητικά στις χώρες του ανατολικού μπλοκ.

Ενώ εμφανιζόταν στο Westbury Music Fair στη Νέα Υόρκη, στις 8 Νοεμβρίου 1974, η Francis έπεσε θύμα βιασμού στο Jericho Turnpike Howard Johnson’s Lodge στο Jericho της Νέας Υόρκης και παραλίγο να πνιγεί κάτω από το βάρος ενός βαριού στρώματος που της είχε ρίξει ο ένοχος. Στη συνέχεια μήνυσε την αλυσίδα μοτέλ επειδή δεν παρείχε επαρκή ασφάλεια και φέρεται να κέρδισε μια δικαστική απόφαση αξίας 2,5 εκατομμυρίων δολαρίων, εκείνη την εποχή ήταν μια από τις μεγαλύτερες τέτοιες κρίσεις στην ιστορία, που οδήγησε σε μια μεταρρύθμιση στην ασφάλεια των ξενοδοχείων. Ο βιαστής της δεν βρέθηκε ποτέ. Κατά τη διάρκεια των ετών μετά το περιστατικό, η Francis έπεσε σε κατάθλιψη, παίρνοντας έως και 50 χάπια Darvon την ημέρα και σπάνια έβγαινε από το σπίτι της στο Essex Fells, του New Jersey.

Το 1977, η Francis υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στη μύτη και έχασε εντελώς τη φωνή της. Έκανε άλλες τρεις επεμβάσεις για να ανακτήσει τη φωνή της και δεν κατάφερε να τραγουδήσει για τέσσερα χρόνια. Το 1978, επέστρεψε στο στούντιο ηχογράφησης για να ηχογραφήσει ένα album με τίτλο “Who’s Happy Now?”. Η κορυφαία ηχογράφηση σε αυτό το album ήταν μια ντίσκο έκδοση του “Where the Boys Are”. Ηχογράφησε το τραγούδι επίσης στα Ιαπωνικά, Ιταλικά και Ισπανικά, όπως είχε κάνει πριν με την αρχική της έκδοση του 1960. Πολλά τραγούδια από τις συνεδρίες του “Who’s Happy Now?”, ηχογραφήθηκαν στη συνέχεια στα ιταλικά, ισπανικά, ιαπωνικά και γερμανικά. Οι ισπανικές και γερμανικές ηχογραφήσεις απέκτησαν τα δικά τους albums ως “Connie Francis en Español” στην Ισπανία και ως “Was ich bin (What I Am)” στη Γερμανία. Και τα τρία albums και τα singles που προέκυψαν από αυτά κυκλοφόρησαν στην United Artists Records.

H Francis επέστρεψε στο στούντιο ηχογράφησης το 1981 για να ηχογραφήσει τα “Comme ci, comme ça”, και “I’m Me Again”, το τελευταίο από τα οποία έγινε το ομώνυμο τραγούδι ενός album που περιείχε τα προαναφερθέντα νέα τραγούδια. Το “I’m Me Again” έγινε το τελευταίο single της Francis που έφτασε στα charts του AC.

Το 1981, μια άλλη τραγωδία έπληξε την Francis όταν ο αδερφός της, George Franconero, Jr., με τον οποίο ήταν πολύ δεμένοι, δολοφονήθηκε από δολοφόνους της Μαφίας. Παρόλα αυτά, ξεκίνησε ξανά ζωντανές εμφανίσεις, κοσμώντας ακόμη και το American Bandstand 30th Anniversary Special Episode και εμφανίστηκε στην πόλη όπου την είχαν βιάσει. Η νέα επιτυχία της Francis ήταν βραχύβια καθώς διαγνώστηκε με μανιοκατάθλιψη, η οποία σταμάτησε και πάλι την καριέρα της και τότε ξεκίνησε να νοσηλεύεται τακτικά σε πολλά ψυχιατρικά νοσοκομεία. Η Francis αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει το 1984.

Το 1989, η Francis συνέχισε ξανά την καριέρα της στην ηχογράφηση και την ερμηνεία. Για τη Malaco Records, ηχογράφησε ένα διπλό άλμπουμ με τίτλο “Where the Hits Are”, που περιείχε επανηχογραφήσεις σε 18 από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της, καθώς και έξι κλασικά τραγούδια του περασμένου έτους, όπως το “Are You Lonesome Tonight?” και “Torn Between Two Lovers”.

Το 1992, ένα single, με τίτλο “Jive, Connie”, κατέληξε μεταξύ των δέκα κορυφαίων singles με τις περισσότερες πωλήσεις της χρονιάς, το οποίο χάρισε στην Connie Francis το διάσημο βραβείο R.SH-Gold για την “Καλύτερη Επιστροφή της Χρονιάς” από την R.SH (συντομογραφία του “Radio Schleswig-Holstein”), τότε ένας από τους σημαντικότερους ιδιωτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς της Γερμανίας. Ακολούθησε μια ακόμα συλλογή των μεγαλύτερων γερμανικών επιτυχιών της που γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Μετά από αυτό, η Francis ηχογράφησε δύο ντουέτα για τη γερμανική εταιρεία Herzklang (θυγατρική της Sony Music Entertainment) με τον Peter Kraus, με τον οποίο είχε ήδη συνεργαστεί αρκετές φορές στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Ένα γερμανόφωνο solo album επρόκειτο να ακολουθήσει για την Herzklang, αλλά παρά την ηχογράφηση και τη μίξη όλων των τραγουδιών, το album παραμένει ακυκλοφόρητο μέχρι και σήμερα.

Το 1996, η Francis κυκλοφόρησε το live-album “The Return Concert: Live at Trump’s Castle”. Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε επίσης το “With Love To Buddy”, ένα tribute-album με τραγούδια που έγιναν επιτυχίες από τον αείμνηστο Buddy Holly.

Στα τέλη Δεκεμβρίου του 2004, η Francis έκανε πρωτοσέλιδο στο Λας Βέγκας για πρώτη φορά μετά από το 1989. Τον Μάρτιο και τον Οκτώβριο του 2007, η Francis έπαιξε σε sold-out συναυλίες στο Castro Theatre στο Σαν Φρανσίσκο. Εμφανίστηκε σε συναυλία στη Μανίλα, στις Φιλιππίνες, την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου 2008.

Το 2010, εμφανίστηκε επίσης στο Χίλτον του Λας Βέγκας με την Dionne Warwick, μια παράσταση που oνομάστηκε “Eric Floyd’s Grand Divas of Stage”.

Τον Δεκέμβριο του 2017, η Francis κυκλοφόρησε την πιο πρόσφατη αυτοβιογραφία της, “Among My Souvenirs”.

πηγή: en.wikipedia.org

10. Don't Break The Heart That Loves You

9. Never On A Sunday

8. Ciao Ciao Bambino

7. Everybody's Somebody's Fool

6. Who's Sorry Now?

5. Stupid Cupid

4. Where The Boys Are

3. My Happiness

2. Lipstick On Your Collar

1. Connie & Clyde

Back To Top