skip to Main Content
Menu

Discography & ID : Doors

Discography & ID : Doors

Ύψος

Gallery

Alice Cooper, Ray Manzerek (The Doors) & Iggy Pop

Jimi Hendrix, Brian Jones, Jim Morrison

Jimi Hendrix, Jim Morrison & Janis Joplin.

ID

Όνομα Συγκροτήματος: The Doors

Προέλευση Ονόματος:  Το όνομά τους προέρχεται από το μυθιστόρημα «Οι Πύλες της Ενόρασης» (αγγλ. «The Doors of Perception») του Aldous Huxley. 

Μέλη Συγκροτήματος

James «Jim» Douglas Morrison : Γεννήθηκε: 8 Δεκεμβρίου 1943 στο Melbourne, Florida, Η.Π.Α. Απεβίωσε:3 Ιουλίου 1971 στο Παρίσι (27 ετών) Ρόλος στο συγκρότημα: φωνή. Ενεργός στο συγκρότημα: 1965-1971.

Raymond «Ray» Daniel Manzarek Jr. (Manczarek) : Γεννήθηκε: 12 Φεβρουαρίου 1939 στο Chicago, Illinois, Η.Π.Α. Απεβίωσε: 20 Μαΐου 2013 στο Rosenheim, Γερμανία (74 ετών) Ρόλος στο συγκρότημα: keyboards, φωνή. Ενεργός στο συγκρότημα: 1965–1973. Συμμετοχές σε άλλα σχήματα: Nite City (1977 -1978), Manzarek–Krieger (2001-2013)

Robert «Robby» Alan Krieger : Γεννήθηκε: 8 Ιανουαρίου 1946 στο Los Angeles, California, Η.Π.Α. Ρόλος στο συγκρότημα: ηλεκτρική κιθάρα, φωνή. Ενεργός στο συγκρότημα: 1965–1973. Συμμετοχές σε άλλα σχήματα: Butts Band (1973 -1975), Manzarek–Krieger (2001-2013), Solo (1977-σήμερα)

John Paul Densmore : Γεννήθηκε: 1 Δεκεμβρίου 1944 στο Los Angeles, California, Η.Π.Α. Ρόλος στο συγκρότημα: drums, κρουστά. Ενεργός στο συγκρότημα: 1965–1973. Συμμετοχές σε άλλα σχήματα: Butts Band (1973 -1975).

Τόπος Δημιουργίας: Los Angeles, California, H.Π.Α.

Ενεργοί στο χώρο της μουσικής: 1965–1973

Βραβεία: 1 Grammy Award, 1 Grammy Award for lifetime achievement. 

Επίσης έχουν ενταχθεί στα: Rock and Roll Hall of Fame (1993),Grammy Hall of Fame (1998, 2002, 2010), Hollywood Walk of Fame κ.α.

Για να δείτε την λίστα με όλα τα βραβεία και τις υποψηφιότητες που έχουν αποσπάσει οι The Doors κάντε κλικ εδώ.

Official Websitethedoors.com

πηγές: en.wikipedia.org, google

Discography

Start Here
Start Here
1967 – The Doors
1967 – The Doors
1967 – Strange Days
1967 – Strange Days
1968 – Waiting for the Sun
1968 – Waiting for the Sun
1969 – The Soft Parade
1969 – The Soft Parade
1970 – Morrison Hotel
1970 – Morrison Hotel
1970 – Absolutely Live
1970 – Absolutely Live
1970 – 13 (Compilation)
1970 – 13 (Compilation)
1971 – L.A. Woman
1971 – L.A. Woman
1971 – Other Voices
1971 – Other Voices
1973 – Weird Scenes Inside the Gold Mine (Compilation)
1973 – Weird Scenes Inside the Gold Mine (Compilation)
1972 – Full Circle
1972 – Full Circle
1973 – The Best of The Doors (Compilation)
1973 – The Best of The Doors (Compilation)
1978 – An American Prayer
1978 – An American Prayer
1983 – Alive, She Cried (Live)
1983 – Alive, She Cried (Live)
1985 – The Doors Classics (Compilation)
1985 – The Doors Classics (Compilation)
1985 – The Best of the Doors (Compilation)
1985 – The Best of the Doors (Compilation)
1991 – In Concert (Compilation)
1991 – In Concert (Compilation)
1996 – Greatest Hits (Compilation)
1996 – Greatest Hits (Compilation)
1999 – Essential Rarities (Compilation)
1999 – Essential Rarities (Compilation)

Start Here

  • Οι The Doors ήταν αμερικανικό ροκ συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε το 1965 στο Λος Άντζελες. Το όνομά τους προέρχεται από το μυθιστόρημα «Οι Πύλες της Ενόρασης» (αγγλ. «The Doors of Perception») του Άλντους Χάξλεϋ. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε έξι επιτυχημένους στούντιο δίσκους μέχρι το 1971, όταν ο Μόρισον βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στο Παρίσι. Τα υπόλοιπα μέλη συνέχισαν ως τρίο μέχρι το 1973.

Βιογραφία

  • 1965-1966
  • Στις 8 Ιουλίου του 1965, ο Ρέι Μάνζαρεκ συνάντησε τον συμφοιτητή του, Τζιμ Μόρισον, στην παραλία του Βένις στο Λος Άντζελες, με τον δεύτερο να μετακομίζει στο μικρό διαμέρισμα που διέμενε ο Μάνζαρεκ με την κοπέλα του, Ντόροθι, την επομένη. Λίγες μέρες αργότερα, ο Μάνζαρεκ συνέστησε τον Μόρισον στο συγκρότημα του, τους Rick and The Ravens και τον επόμενο μήνα, εντάχθηκε σε αυτούς και ο ντράμερ Τζον Ντένσμορτων Psychedelic Rangers, γνωρίζοντας στους υπόλοιπους μουσικούς τον κιθαρίστα φίλο του Ρόμπι Κρίγκερ.
  • Στις 2 Σεπτεμβρίου 1965, οι Rick and The Ravens μπαίνουν στα «World Pacific Jazz Studios», με τα μέλη που θα αποτελούσαν τους Doors, χωρίς τον Κρίγκερ, να ηχογραφούν ένα ντέμο το οποίο περιείχε τα κομμάτια «Moonlight Drive«, «Hello I Love You«, «Summers Almost Gone«, «My Eyes Have Seen You«, «End of The Night» και «Go Insane (A Little Game)«. Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο Ρόμπι Κρίγκερ έγινε και επίσημα μέλος του συγκροτήματος και ένα μήνα αργότερα υπογράφουν προ-συμβόλαιο με την «Columbia Records».
  • Στα τέλη του 1965, έδωσαν τις πρώτες τους συναυλίες σε πάρτι κολεγίων και γάμους παίζοντας διασκευές σε τραγούδια όπως το «Gloria» και το «Louie, Louie«, περιλαμβάνοντας και κάποια δικά τους κομμάτια κατά διαστήματα. Τον Δεκέμβριο εκείνης της χρονιάς και ενώ έκαναν οντισιόν για μπασίστα, ο Μάνζαρεκ χρησιμοποίησε «Fender Rhodes piano bass organ» καλύπτοντας τα μέρη του μπάσου, με την «Columbia» να πληρώνει τα έξοδα για την αγορά του οργάνου. Από εκεί και έπειτα, εκτός από τα πλήκτρα ο Μάνζαρεκ ανέλαβε και το μπάσο.
  • Στα τέλη Φεβρουαρίου εμφανίστηκαν ζωντανά στο κλαμπ «London Fog», συνεχίζοντας τον Μάρτιο για έξι ημέρες κάθε εβδομάδα. Κατά τις εμφανίσεις τους στο συγκεκριμένο κλαμπ, ο Μόρισον γνώρισε την Πάμελα Κούρσον, σύντροφο του κατά την υπόλοιπη ζωή του. Στα τέλη Απριλίου, η «Columbia» απέρριψε τους Doors θεωρώντας ότι δεν είχαν μέλλον. Λίγες ημέρες αργότερα, ηχογράφησαν τη μουσική για μία εκπαιδευτική ταινία της εταιρείας αυτοκινήτων Ford, ενώ έδωσαν την τελευταία τους συναυλία στο «London Fog» στις 7 Μαΐου. Δεκαέξι ημέρες αργότερα, εμφανίστηκαν ζωντανά στο «Whisky A Go Go» παραμένοντας εκεί για τρεις μήνες. Τις πρώτες βραδιές άνοιγαν τις εμφανίσεις των Captain Beefheart και Buffalo Springfield, με τον πρόεδρο της «Elektra Records», Τζακ Χόλτζμαν, να παρακολουθεί το συγκρότημα για πέντε συνεχόμενες συναυλίες, μετά από τις οποίες αποφάσισε να τους προτείνει συμβόλαιο συνεργασίας, κάτι που έγινε αργότερα μέσα στη χρονιά. Στο διάστημα που εμφανιζόταν στο «Whisky A Go Go» οι Doors έπαιξαν μαζί με διάσημα συγκροτήματα όπως οι Love, οι Them, ο Τζιν Κλαρκ, οι Turtles, οι Chambers Brothers, κ.α.. Στα μέσα Αυγούστου, ο μουσικός παραγωγός Πολ Ρόθτσιλντ μαζί με τον Χόλτζμαν πρότειναν συμβόλαιο στο συγκρότημα, το οποίο υπέγραψε για επτά δίσκους κατά την επίσκεψη του στη Νέα Υόρκη, το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς.
  • Η εμφάνιση των Doors στο «Whisky A Go Go» μετά από την οποία απολύθηκαν από το χώρο λόγω «αισχροτήτων» πραγματοποιήθηκε στις 18 Αυγούστου 1966. Χαρακτηριστικά, ο Μόρισον δεν εμφανίστηκε μαζί με το συγκρότημα και οι ιδιοκτήτες απαίτησαν από τα υπόλοιπα μέλη να τον βρουν. Εκείνος βρισκόταν στο ξενοδοχείο «Alta Cienega» έχοντας κάνει έντονη χρήση LSD και όντας ανήμπορος να σταθεί όρθιος. Οι υπόλοιποι τον έντυσαν, οδηγώντας τον στο κλαμπ και παρακαλώντας απλά να βρίσκεται στη σκηνή. Προς το τέλος του σετ, τους ζήτησε να παίξουν το τραγούδι «The End«, του οποίου οι στίχοι που αναφέρονται στις σχέσεις του Οιδίποδα με τους γονείς του προκάλεσαν αποστροφή στο κοινό, με τον ιδιοκτήτη Φιλ Τανζίνι να διώχνει κακήν κακώς το συγκρότημα, με τις υποχρεώσεις τους να λήγουν τρεις ημέρες αργότερα.
  • Κατά την εβδομάδα από τις 24 μέχρι τις 31 Αυγούστου 1966, οι Doors ηχογράφησαν τον πρώτο τους δίσκο στα «Sunset Sound Recording Studios» σε παραγωγή του Πολ Ρόθτσιλντ, ενώ προσέλαβαν τον Λάρι Νέτσελ για τα μέρη του μπάσου.
  • Στα τέλη Σεπτεμβρίου έλαβε χώρα η πρώτη φωτογράφηση των Doors στο Βένις, ενώ μέσα στον Οκτώβριο βρέθηκαν και πάλι στο στούντιο για τη μίξη του δίσκου τους. Στις 31 Οκτωβρίου, τη βραδιά του Χάλοουϊν, το συγκρότημα μετέβη στη Νέα Υόρκη παίζοντας ολόκληρο το Νοέμβριο στη ντίσκο «Ondine» του Μανχάταν. Στις 15 Νοεμβρίου υπέγραψαν το προαναφερθέν συμβόλαιο με την «Elektra» και συμφώνησαν να κυκλοφορήσουν το τραγούδι «Break On Through» σαν το πρώτο τους σινγκλ, ενώ μερικές ημέρες αργότερα έλαβε χώρα η φωτογράφηση για το άλμπουμ στα στούντιο της «Elektra», πριν το συγκρότημα επιστρέψει στο Λος Άντζελες.
  • The Doors και Strange Days
  • Την πρωτοχρονιά του 1967, οι Doors πραγματοποίησαν την πρώτη τους τηλεοπτική εμφάνιση στο «Channel 5» του «KTLA» παίζοντας το πρώτο τους σινγκλ, «Break on Through«, το οποίο κυκλοφόρησε την ίδια ημέρα γνωρίζοντας μικρή επιτυχία και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Το άλμπουμ «The Doors» κυκλοφόρησε τρεις ημέρες αργότερα σκαρφαλώνοντας στη δεύτερη θέση των αμερικάνικων τσαρτ, και έχει βραβευθεί ως τετραπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
  • Οι Doors έπαιξαν για πέντε συνεχόμενα σαββατοκύριακα στο «Fillmore Auditorium» του Σαν Φρανσίσκο, μπροστά σε κοινό που έφθασε μέχρι και τους 20.000 θεατές.Στα μέσα Φεβρουαρίου έπαιξαν στο «Whisky a Go-Go» του Σαν Φρανσίσκο, ένα διαφορετικό κλαμπ σε σχέση με το ομώνυμο του Λος Άντζελες, αφού στο σόου συμπεριλαμβάνονταν ημίγυμνες χορεύτριες μέσα σε κλουβιά! Δύο μήνες αργότερα ξεκίνησαν να παίζουν σε μεγαλύτερους χώρους, παίζοντας για δύο βράδια μαζί με τους Jefferson Airplane στην προβλήτα της Σάντα Μόνικα στην παραλία του Βένις. Εκείνο το διάστημα κυκλοφόρησε το δεύτερο τους σινγκλ, «Light My Fire«, το οποίο για ραδιοφωνικούς λόγους συντομεύτηκε από τα επτά στα τρία λεπτά, ανεβαίνοντας στην κορυφή των τσαρτ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
  • Στις αρχές Μαΐου του 1967, το συγκρότημα επέστρεψε στα «Sunset Sound Studios» για την ηχογράφηση του δεύτερου τους άλμπουμ σε παραγωγή και πάλι του Πολ Ρόθτσιλντ, επιστρέφοντας στη συνέχεια για πέντε ημέρες στο «Whisky a Go-Go» του Λος Άντζελες. Στην πρώτη εμφάνιση των Doors σαν πρώτο όνομα στο «Fillmore Auditorium», ο Μόρισον εμφανίστηκε και πάλι υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών εκνευρίζοντας τον παραγωγό Μπιλ Γκράχαμ, με τον οποίο λογομάχησαν, ενώ κατά την εμφάνιση του συγκροτήματος κουνούσε το καλώδιο του μικροφώνου σαν λάσο. Όταν ο Γκράχαμ επιχείρησε να του μιλήσει, εκείνος τον χτύπησε με το καλώδιο, με αποτέλεσμα μετά το τέλος της συναυλίας να εμφανιστεί στα καμαρίνια του συγκροτήματος βρίζοντας τον Μόρισον ο οποίος του υπόσχονταν ότι θα ήταν πιο προσεκτικός σε μελλοντικές παραστάσεις.
  • Εκείνο το διάστημα προσέλαβαν δύο νέους μάνατζερ, τον Άσερ Νταν και τον Σαλ Μποναφέντ, όπως και τον ατζέντη Τοντ Σίφμαν. Στις 11 Ιουνίου έπαιξαν στο «Village Theater» της Νέας Υόρκης, παραμένοντας εκεί μέχρι τις 1 Ιουλίου. Οι ζωντανές τους εμφανίσεις συνεχίστηκαν στο Λος Άντζελες με συγκροτήματα όπως οι Iron Butterfly, οι Coasters, οι Standells, οι Chocolate Watch Band, οι Canned Heat, οι Country Joe and the Fish, κ.α.. Στις 22 Ιουλίου, εμφανίστηκαν στην εκπομπή «American Bandstand» του Ντικ Κλαρκ, αποκαλύπτοντας ότι ο τίτλος του νέου τους άλμπουμ θα είναι «Strange Days«, ενώ τις επόμενες ημέρες πραγματοποίησαν εμφανίσεις στο Σιάτλ, το Πόρτλαντ και τη Νέα Υόρκη.
  • Στις 21 Αυγούστου 1967 επέστρεψαν και πάλι στο στούντιο με την «Elektra» να τους δίνει 500.000 δολάρια σαν προκαταβολή. Στη συνέχεια επισκέφθηκαν το Λας Βέγκας, το Νιού Τζέρσεϊ και το Φορτ Γουόρθ του Τέξας. Στις αρχές Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησε το τρίτο τους σινγκλ, «People Are Strange«, το οποίο έφθασε στο # 6 στον Καναδά και το # 12 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
  • Στα μέσα του μήνα το συγκρότημα επισκέφθηκε το Κλίβελαντ παίζοντας μπροστά σε μόλις 700 άτομα, ενώ εμφανίστηκαν και στην εκπομπή του Εντ Σάλιβαν στα στούντιο του «CBS», παίζοντας το «Light My Fire«. Ενώ βρισκόταν στα παρασκήνια τους ζητήθηκε να αλλάξουν τη λέξη «higher» και αυτοί συμφώνησαν, αλλά κατά την εκτέλεση του κομματιού η αρχική μορφή του κομματιού δεν διαφοροποιήθηκε με αποτέλεσμα να μην τους καλέσουν ξανά στην εκπομπή.
  • Στις 25 Σεπτεμβρίου 1967 κυκλοφόρησε το «Strange Days» φτάνοντας στο # 3 του Billboard ένα μήνα αργότερα, ενώ το δεύτερο σινγκλ του δίσκου, «Love Me Two Times«, ανέβηκε στο Top-30. Το εξώφυλλο του δίσκου είναι δημιουργία του Ουίλιαμ Χάρβεϊ και φωτογραφία του Τζόελ Μπρόντσκι από μία γειτονιά της Νέας Υόρκης.
  • Οι Doors έπαιξαν για δύο βράδια στο Ντένβερ, συνεχίζοντας για πέντε εμφανίσεις στη «Steve Paul’s Scene» της Νέας Υόρκης, ενώ τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο περιόδευσαν με μεγάλη επιτυχία σε όλη τη χώρα. Στις 1 Δεκεμβρίου, εμφανίστηκαν στο «Cal State Long Beach Men’s Gym» του Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια κερδίζοντας 10.000 δολάρια, το μεγαλύτερο ποσό που είχαν κερδίσει από μία εμφάνιση, μέχρι τότε. Μία εβδομάδα αργότερα και ενώ οι Doors ήταν προγραμματισμένο να εμφανιστούν στη «New Haven Arena» του Κονέκτικατ, ένας αστυνομικός χτύπησε τον Μόρισον ενώ αυτός βρισκόταν με μία οπαδό του συγκροτήματος στα παρασκήνια. Κατά το τελευταίο κομμάτι της εμφάνισης τους με τίτλο «Back Door Man«, ο Μόρισον περιέγραψε το επεισόδιο στο κοινό κάνοντας σαρκαστικά σχόλια για τους αστυνομικούς που είχαν κυκλώσει τη σκηνή. Μέσα σε λίγα λεπτά, ο τραγουδιστής συνελήφθη με βίαιο τρόπο με τους οπαδούς τους να διαμαρτύρονται με αποτέλεσμα να γίνουν αρκετές συλλήψεις. Οι κατηγορίες εναντίον του Μόρισον ήταν διατάραξη κοινής ησυχίας, αντίσταση κατά της αρχής και ανήθικη επίδειξη. Ογδόντα οπαδοί των Doors διαμαρτύρονταν έξω από το αστυνομικό τμήμα και τελικά ο Μόρισον αφέθηκε ελεύθερος στις δύο τα μεσάνυχτα με εγγύηση 1.500 δολαρίων.
  • Στις 21 Δεκεμβρίου 1967, ο Ρέι Μάνζαρεκ παντρεύτηκε τη φίλη του Ντόροθι στο «City Hall» του Λος Άντζελες, ενώ το συγκρότημα έκλεισε τη χρονιά με τρεις εμφανίσεις στο «The Family Dog» του Ντένβερ.
  • Waiting for the Sun
  • Την δεύτερη ημέρα του 1968, πραγματοποιήθηκε η εκδίκαση της υπόθεσης από την συναυλία του συγκροτήματος στο Κονέκτικατ, με τον Μόρισον να αθωώνεται. Στα τέλη Ιανουαρίου, ο τραγουδιστής των Doors συλλαμβάνεται για δεύτερη φορά, έξω από το κλαμπ «The Pussy Cat A Go Go» του Λας Βέγκας, ενώ η «Universal» προσέφερε μισό εκατομμύριο δολάρια στο συγκρότημα για να εμφανιστούν σε ταινία της, αλλά οι τελευταίοι αρνήθηκαν αφήνοντας όμως την πρόταση ανοιχτή για το μέλλον. Στις 17 Φεβρουαρίου και ενώ το συγκρότημα ετοιμαζόταν να εμφανιστεί στο «Veterans Memorial Coliseum» του Φοίνιξ, το κοινό αναγκάστηκε να εκκενώσει το χώρο λόγω απειλής για βόμβα, κάτι που αποδείχτηκε αναληθές με το συγκρότημα να παίζει τελικά με τους The Sunshine Company και τους Hamilton Street Car να ανοίγουν την εμφάνιση τους.
  • Στις 19 και 20 Φεβρουαρίου 1968 επισκέφθηκαν τα «T.T.G. Recording Studios» στο Χόλιγουντ ξεκινώντας τις ηχογραφήσεις για το τρίτο τους άλμπουμ, οι οποίες συνεχίστηκαν στις αρχές Μαρτίου. Παρ’ όλη την τελειομανία του Ρόθτσιλντ, ο Μόρισον παρουσίασε σημάδια ψυχολογικής κόπωσης όντας μεθυσμένος σε σχεδόν μόνιμη βάση. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι για το τραγούδι «The Unknown Soldier» χρειάστηκαν πάνω από 130 προσπάθειες για να πετύχουν τα απαιτούμενα στάνταρ. Ο Τζον Ντένσμορπαραιτήθηκε κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, επιστρέφοντας τελικά την επόμενη ημέρα. Το προαναφερθέν κομμάτι αποτέλεσε και το πρώτο σινγκλ του δίσκου, σκαρφαλώνοντας στο # 39 των τσαρτ της πατρίδας τους, ενώ ο δίσκος δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί.
  • Λίγες ημέρες αργότερα, ο Μόρισον βρισκόταν στο «Steve Paul’s Scene» στη Νέα Υόρκη όντας μεθυσμένος, με τον Τζίμι Χέντριξ να παίζει κιθάρα. Ο τραγουδιστής ανέβηκε στη σκηνή τη στιγμή που ο Χέντριξ έπαιζε ένα μπλουζ κομμάτι, τραγουδώντας παράξενους και υβριστικούς στίχους. Στη συνέχεια κατέρρευσε στο πάτωμα και βγαίνοντας από το κλαμπ έριξε ένα τραπέζι γεμάτο ποτήρια πάνω στην Τζάνις Τζόπλιν που βρισκόταν στο κοινό.
  • Μέσα στο μήνα, οι Doors εμφανίστηκαν σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ του Fillmore East παίζοντας για πρώτη φορά ζωντανά την πλήρη εκδοχή του τραγουδιού «The Celebration of The Lizard«. Τις επόμενες ημέρες, ξεκίνησαν την παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ με τίτλο «Feast of Friends«, του οποίου τα γυρίσματα διήρκεσαν μέχρι τα τέλη Αυγούστου, με το συγκρότημα να ξοδεύει είκοσι χιλιάδες δολάρια σε εξοπλισμό και μισθοδοσία, ενώ η συναυλία τους στη Σάντα Ρόζα της Καλιφόρνια στις 13 Απριλίου ήταν η πρώτη η οποία βιντεοσκοπήθηκε.
  • Οι Doors ζήτησαν από την «Elektra» να προσλάβουν τη δική τους ομάδα μάνατζμεντ, με μάνατζερ τον 19χρονο Μπιλ Σίντονς, τεχνικό τον Βινς Τρίνορ και υπεύθυνο τύπου τον Λίον Μπέρναρντ. Επίσης, άνοιξαν το δικό τους γραφείο στην οδό 8512 Santa Monica Boulevard στο δυτικό Χόλιγουντ.
  • Στα μέσα Μαΐου επέστρεψαν στο στούντιο, ενώ λίγες ημέρες αργότερα ο Μόρισον εμφανίστηκε στο «Northern California Folk-Rock Festival» έχοντας κόψει τα μαλλιά του. Ένα ακόμη επεισοδιακό γεγονός έλαβε χώρα κατά την εμφάνιση του συγκροτήματος στο «Hi-Corbett Field Baseball Stadium» της Τουσόν στις 24 Μαΐου. Μετά από δύο τραγούδια, ο Μόρισον κάλεσε το κοινό από την πρώτη σειρά να ανέβει για να καπνίσουν τσιγάρο στη σκηνή, η οποία γέμισε μετά από λίγο με αναμμένα τσιγάρα. Επίσης, ενώ το συγκρότημα έπαιζε το «Break On Through» το ρεύμα χάθηκε και το στάδιο έμεινε στο σκοτάδι, ενώ κατά το κλείσιμο της εμφάνισης τους με το «Light My Fire«, ο τραγουδιστής κάλεσε και πάλι τον κόσμο να ανέβει στη σκηνή, με την αστυνομία να δημιουργεί φράγμα. Το κοινό τελικά πέρασε τον αστυνομικό κλοιό, αλλά ο Μόρισον ολοκλήρωσε τη συναυλία ανάμεσα σε αστυνομικούς οι οποίοι βρίσκονταν στη σκηνή.
  • Τον Ιούνιο του 1968, κυκλοφόρησε το σινγκλ «Hello, I Love You» το οποίο έγινε το δεύτερο και τελευταίο # 1 των Doors στην πατρίδα τους το οποίο έγινε και χρυσό, ενώ έφθασε στην κορυφή των τσαρτ και στον Καναδά. Ένα μήνα αργότερα, στις 5 Ιουλίου, πραγματοποίησαν μία από τις σημαντικότερες εμφανίσεις της χρονιάς, στο «Hollywood Bowl» του Λος Άντζελες μπροστά σε 18.000 θεατές και έχοντας κατακτήσει την κορυφή του Billboard. Οι Steppenwolfάνοιξαν τη συναυλία, με τους Chambers Brothers να ακολουθούν, αλλά ο Μόρισον έδωσε μία από τις σοβαρότερες παραστάσεις του, αφήνοντας απογοητευμένο το κοινό.
  • Στα μέσα του μήνα κυκλοφόρησε ο τρίτος τους δίσκος με τίτλο «Waiting for the Sun«, ανεβαίνοντας στην κορυφή των αμερικάνικων αλλά και των γαλλικών τσαρτ. Στις 2 Αυγούστου εμφανίστηκαν στο «The Singer Bowl» της Νέας Υόρκης με τους The Who σαν support συγκρότημα και τους οπαδούς του συγκροτήματος να γεμίζουν τη σκηνή κατά τη διάρκεια του «The End«, καταστρέφοντας τον εξοπλισμό τους.
  • Στη συνέχεια μετέβησαν στην Ευρώπη, παίζοντας το τελευταίο τους σινγκλ στην εκπομπή «Top of the Pops» του τηλεοπτικού δικτύου «BBC» στις 5 Σεπτεμβρίου. Τις επόμενες ημέρες έδωσαν δύο συναυλίες στο Λονδίνο μαζί με τους Jefferson Airplane, έδωσαν μία συνέντευξη τύπου και εμφανίστηκαν στην εκπομπή «4-3-2-1 Hot & Sweet» για τη γερμανική τηλεόραση. Μέχρι το τέλος της πρώτης τους ευρωπαϊκής περιοδείας, έπαιξαν κατά σειρά στην Φρανκφούρτη, το Άμστερνταμ, την Κοπενχάγη και την Στοκχόλμη. Το συγκρότημα επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες με την εξαίρεση του Μόρισον και της Πάμελα Κούρσον, οι οποίοι παρέμειναν μέχρι τις 20 Οκτωβρίου, διάστημα στο οποίο γνώρισαν τους Beatles στα στούντιο του «Abbey Road».
  • The Soft Parade
  • Μετά την επιστροφή στην έδρα τους, ξεκίνησαν τις πρόβες για το επόμενο άλμπουμ τους και στις αρχές Νοεμβρίου περιόδευσαν στις μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά την περιοδεία, μπήκαν στα ολοκαίνουρια στούντιο της «Elektra» για τις ηχογραφήσεις του νέου τους δίσκου, θεωρώντας ότι δεν θα πλήρωναν για το χρόνο τους στο στούντιο αλλά ο πρόεδρος της εταιρείας, Τζακ Χόλτζμαν, τους έκανε έκπτωση μόλις 10%. Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, ο κιθαρίστας των Beatles, Τζωρτζ Χάρισον εμφανίστηκε στο στούντιο αναφέροντας ότι το συγκρότημα του θα κυκλοφορούσε ένα δίσκο σε συνεργασία με ορχήστρα, εννοώντας το «Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band«.
  • Στις 4 Δεκεμβρίου, εμφανίστηκαν στην εκπομπή «Smothers Brothers Comedy Hour» του «CBS» παίζοντας τα τραγούδια «Touch Me» και «Wild Child» με τη συνοδεία ορχήστρας και την προβολή να γίνεται παναμερικανικά έντεκα ημέρες αργότερα με 27,1 εκατομμύρια τηλεθεατές. Η τελευταία συναυλία της χρονιάς, πραγματοποιήθηκε στο «Forum» του Λος Άντζελες μπροστά σε 18.000 οπαδούς του συγκροτήματος σε μία σκηνή με 32 ενισχυτές.
  • Στα τέλη της χρονιάς κυκλοφόρησαν το σινγκλ «Touch Me«, ανεβαίνοντας στο # 3 στην πατρίδα τους αλλά και το # 1 στον Καναδά.
  • Το 1969 ξεκίνησε με μία εμφάνιση στο «Madison Square Garden» της Νέας Υόρκης μπροστά σε 20.000 θεατές, με τη σύνθεση του συγκροτήματος να συμπληρώνει ο μπασίστας Χάρβεϊ Μπρουκς και μία μικρή ορχήστρα. Για τη συγκεκριμένη συναυλία το συγκρότημα κέρδισε 50.000 δολάρια, όντας ένα από τα πιο ακριβοπληρωμένα σχήματα της εποχής. Την επόμενη ημέρα, ο Μόρισον γνώρισε τη δημοσιογράφο Πατρίσια Κένιλι του περιοδικού «Jazz and Pop» και γοητεύτηκε από τις γνώσεις και την προσωπικότητα της.
  • Την πρώτη Φεβρουαρίου, κυκλοφόρησε το δεύτερο σινγκλ από το νέο τους άλμπουμ, με τίτλο «Wishful Sinful» φθάνοντας στο # 44 στις Ηνωμένες Πολιτείες και το # 3 στη Δανία. Λίγες ημέρες αργότερα, ο Μόρισον συνελήφθη για άλλη μια φορά λόγω του ότι οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ.
  • Το συγκρότημα επέστρεψε στο στούντιο για να ολοκληρώσει τις ηχογραφήσεις του νέου δίσκου. Στις 1 Μαρτίου, εμφανίστηκαν στο «Dinner Key Auditorium» του Μαϊάμι, ένα χώρο σχεδιασμένο για 7.000 θεατές στον οποίο οι διοργανωτές έβαλαν ένα κοινό του ύψους των 12.000, με άλλες 2.000 οπαδούς να βρίσκονται έξω από το χώρο προσπαθώντας να εισέλθουν! Ο Μόρισον παρουσιάστηκε στη σκηνή μεθυσμένος, δίνοντας ένα ιδιαίτερα προκλητικό σόου, γεγονός που δημοσιοποιήθηκε σε όλη τη χώρα. Οι υπόλοιπες εμφανίσεις της περιοδείας που ήταν προγραμματισμένες μέσα στο Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1969 αναβλήθηκαν από τις αρχές των πόλεων στις οποίες θα εμφανιζόταν το συγκρότημα, με τη δικαιολογία ότι «δεν ήθελαν ροκ συγκροτήματα αμφιβόλου επιπέδου να παίζουν στις πόλεις τους».
  • Στις 6 Ιουνίου 1969 πραγματοποιήθηκε η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας «Feast of Friends«, ενώ μία βδομάδα αργότερα έπαιξαν για πρώτη φορά ζωντανά μετά από τρεις μήνες, στο «Auditorium Theater» του Σικάγο, με την περιοδεία να κάνει μία στάση για το φεστιβάλ «Atlanta International Film Festival». Στα τέλη του μήνα επισκέφθηκαν για πρώτη φορά το Μεξικό παίζοντας στο «Forum» της Πόλης του Μεξικού.
  • Τον Ιούλιο του 1969 κυκλοφόρησε ο δίσκος «The Soft Parade«, ο οποίος έφθασε στο # 6 του Billboard και έχει γίνει πλατινένιος στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Οι εμφανίσεις τους στο «Aquarius Theater» στις 21 και 22 Ιουλίου ηχογραφήθηκαν, ως μέρος της μετέπειτα κυκλοφορίας «Absolutely Live» και στη συνέχεια οι Doors εμφανίστηκαν στον Καναδά και τις ανατολικές ΗΠΑ. Στις 11 Νοεμβρίου 1969 ο Μόρισον και ο φίλος του, Τομ Μπέικερ, αποφάσισαν να παραστούν στην εμφάνιση των Rolling Stones στο Φοίνιξ, αλλά αφού επιβιβάστηκαν στην πτήση 172 προκαλούσαν το προσωπικό, πετώντας αντικείμενα κατά αυτών και ζητώντας συνεχώς να τους σερβίρουν αλκοόλ, κάτι που τους απαγορεύθηκε λίγο αργότερα αφού ήταν μεθυσμένοι. Κατά την αποβίβαση τους από το αεροπλάνο, τους συνέλαβε η τοπική αστυνομία και το FBI. Το επόμενο πρωί εμφανίστηκαν στον τοπικό δικαστή και δήλωσαν αθώοι, με το δικαστήριο να καθορίζει δικάσιμο στις 2 Δεκεμβρίου. Στη συνέχεια, απαγγέλθηκαν κατηγορίες για επίθεση, εκφοβισμό και απειλή κατά της αεροσυνοδού από την ομοσπονδιακή αστυνομία. Ο δικηγόρος του Μόρισον αναγκάστηκε να μεταβεί στο Φοίνιξ για να καταθέσει την εγγύηση των 5.000 δολαρίων και για τα δύο άτομα. Η κλήση τους πραγματοποιήθηκε στις 24 Νοεμβρίου για πρόστιμο των 10.000 δολαρίων και φυλάκιση δέκα ετών.
  • Morrison Hotel και L.A. Woman
  • Το Νοέμβριο του 1969 οι Doors ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του πέμπτου τους δίσκου στα «Elektra Sound Recorders» του Χόλιγουντ. Ο δίσκος ονομάστηκε «Morrison Hotel» αν και ο αρχικός του τίτλος ήταν «Hard Rock Cafe«, ενώ κατά τις ηχογραφήσεις βοήθησαν οι μπασίστες Λόνι Μακ και Ρέι Νεαπόλιταν και στη φυσαρμόνικα ο Τζον Σεμπάστιαν. Στις 1 Δεκεμβρίου οι Μόρισον και Μπέικερ παρέστησαν στην εξ αναβολής κλήση τους στο δικαστήριο του Φοίνιξ, με τη δίκη να ορίζεται για τις 17 Φεβρουαρίου 1970.
  • Στις αρχές του 1970, το συγκρότημα έδωσε μία συνέντευξη στον Χάουαρντ Σμιθ και πραγματοποίησαν την φωτογράφηση για το εξώφυλλο του επόμενου τους δίσκου με τον φωτογράφο Χένρι Ντιλτζ. Λίγες ημέρες αργότερα, κυκλοφόρησαν το σινγκλ «You Make Me Real«, το μοναδικό από τον επερχόμενο δίσκο τους, «Morrison Hotel«, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 9 Φεβρουαρίου 1970 φτάνοντας στο # 4 των αμερικάνικων τσαρτ και το # 12 στη Μεγάλη Βρετανία, την υψηλότερη θέση από οποιοδήποτε άλλο στούντιο άλμπουμ τους.
  • Στα τέλη Ιανουαρίου ξεκίνησαν την «Roadhouse Blues Tour» η οποία διήρκεσε για οκτώ εμφανίσεις στη Νέα Υόρκη, το Σαν Φρανσίσκο, το Λος Άντζελες, το Κλίβελαντ και το Σικάγο. Δύο εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του, το «Morrison Hotel» έγινε χρυσό, ενώ ο Μόρισον κυκλοφόρησε το ποίημα «The Lords and The New Creatures«. Το συγκρότημα συνέχισε να περιοδεύει τον Μάιο και τον Ιούνιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, ενώ στις 27 Ιουνίου εμφανίστηκαν στο «Georges V Hotel» του Παρισιού.
  • Το επίπεδο των ζωντανών τους εμφανίσεων αποτυπώθηκε στο άλμπουμ «Absolutely Live«, το οποίο κυκλοφόρησε στις 20 Ιουλίου 1970 σκαρφαλώνοντας στο αμερικάνικο και καναδικό Top-10. Η επιλογή των εκτελέσεων πραγματοποιήθηκε από τον Πωλ Ρόθτσιλντ ο οποίος επέλεξε κομμάτια από δέκα διαφορετικές συναυλίες των Doors. Οι ζωντανές τους εμφανίσεις συνεχίστηκαν μέσα στον Αύγουστο, με μία εμφάνιση στο φεστιβάλ «Isle of Wight» στις 29 του μήνα.
  • Τον Σεπτέμβριο του 1970 το συγκρότημα περιόδευσε στην Ευρώπη παίζοντας στη Δανία, τη Γερμανία, την Ιταλία και τη Γαλλία, ενώ το Νοέμβριο κυκλοφόρησε η πρώτη τους συλλογή με τίτλο «Doors 13«. Η τελευταία τους εμφάνιση με τον Τζιμ Μόρισον στη σύνθεση τους έλαβε χώρα στο «The Warehouse» της Νέας Ορλεάνης, όπου η κατάσταση του τραγουδιστή ήταν δραματική αφού δεν μπορούσε να τραγουδήσει τους στίχους των τραγουδιών, ενώ κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του «Light My Fire» λιποθύμησε. Όταν σηκώθηκε όρθιος, πέταξε το μικρόφωνο και αποχώρησε από τη σκηνή με το υπόλοιπο συγκρότημα να ολοκληρώνει ντροπιασμένο τα μουσικά μέρη του κομματιού. Μετά από αυτό το βράδυ, οι Doors αποφάσισαν να κάνουν ένα διάλειμμα από τις ζωντανές τους εμφανίσεις.
  • Στα τέλη Δεκεμβρίου, το συγκρότημα συνέθεσε κάποια νέα κομμάτια δουλεύοντας στα «Elektra Sound Studios» και συνεχίζοντας στο «The Doors Workshop» μετά από παρότρυνση του Ρόθτσιλντ. Για τις ηχογραφήσεις του δίσκου προσέλαβαν τους κιθαρίστες Τζέρι Σεφ και Μαρκ Μπένο. Η μίξη του δίσκου έγινε στα τέλη Φεβρουαρίου του 1971 από τον Μπρους Μπότνικ και το συγκρότημα.
  • Δύο μήνες αργότερα κυκλοφόρησε ο τελευταίος στούντιο δίσκος τους με τον Μόρισον εν ζωή, το «L.A. Woman» ανεβαίνοντας στο αμερικάνικο Top-10 και το # 1 στην Ολλανδία. Ο δίσκος περιείχε δύο μεγάλες επιτυχίες, τα «Love Her Madly» και «Riders on the Storm«, με το δεύτερο να φτάνει στην κορυφή των γαλλικών τσαρτ. Το άλμπουμ έχει πλέον φτάσει στο επίπεδο βράβευσης του διπλά πλατινένιου δίσκου.
  • Ο Μόρισον μετακόμισε στο Παρίσι με την Πάμελα Κούρσον, σκοπεύοντας να παραμείνει μόνιμα στην πόλη και να συνεχίσει σαν συγγραφέας. Στο Παρίσι συνέχισε τη χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ, με αποτέλεσμα το θάνατο του στις 3 Ιουλίου 1971, όταν τον βρήκε σε μία μπανιέρα η φίλη του. Η ταφή του πραγματοποιήθηκε στο κοιμητήριο «Père Lachaise» τέσσερις ημέρες αργότερα, με την αναγραφή «ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ» στην ταφόπλακα του. Τρία χρόνια αργότερα, η φίλη του Μόρισον Πάμελα Κούρσον πέθανε με πανομοιότυπο τρόπο στα 27 της χρόνια, στην ίδια ηλικία με τον τραγουδιστή των Doors.
  • Μετά το θάνατο του Μόρισον
  • Μετά το θάνατο του Τζιμ Μόρισον, τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος συνέχισαν για ένα διάστημα δύο ετών με τους Κρίγκερ και Μάνζαρεκ να αναλαμβάνουν τα φωνητικά. Τον Οκτώβριο του 1971, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ «Other Voices» με πολύ μικρότερη επιτυχία σε σχέση με τους προηγούμενους δίσκους τους.
  • Ακολούθησε το «Full Circle» με έντονες τζαζ επιρροές το 1972, ενώ περιόδευαν συνεχώς με τον μπασίστα Τζακ Κόνραντ στη σύνθεση τους. Τελικά, διαλύθηκαν το 1973, με επανενώσεις να πραγματοποιούνται κατά διαφορετικά διαστήματα. Η πρώτη εξ αυτών έγινε το 1978, με τα τρία μέλη του συγκροτήματος να συνθέτουν μουσική για ηχογραφημένα φωνητικά του Μόρισον στα οποία απήγγειλε την ποίηση του. Ο δίσκος κυκλοφόρησε με τον τίτλο «An American Prayer» και έγινε πλατινένιος.
  • Το 1993, ανασυγκροτήθηκαν για την ένταξη των Doors στο Rock and Roll Hall of Fame, με τον Έντι Βέντερ των Pearl Jam να αναλαμβάνει τα φωνητικά και το συγκρότημα να παίζει τα «Roadhouse Blues«, «Break On Through» και «Light My Fire«.
  • Το 2000 ένωσαν και πάλι τις δυνάμεις τους για να παίξουν στο «Storytellers» του δικτύου «VH1» με τον Άντζελο Μπαρμπέρα στο μπάσο και τους τραγουδιστές Ίαν Άσμπερι, Σκοτ Γουίλαντ, Σκοτ Σταπ, Πέρι Φάρελ, Πατ Μπόναχαν και Τράβις Μικς. Οι συγκεκριμένες ηχογραφήσεις οδήγησαν στο άλμπουμ «Stoned Immaculate: The Music of The Doors«, με νέα κομμάτια τα «Under Waterfall» και «The Cosmic Movie«.
  • Το 2002, οι Μάνζαρεκ και Κρίγκερ δημιούργησαν τους The Doors of the 21st Century, αλλά λόγω νομικών διαμαχών με τον Τζον Ντένσμορ αναγκάστηκαν να ονομάσουν το συγκρότημα Manzarek–Krieger. Το συγκρότημα διαλύθηκε το 2013, μετά το θάνατο του Μάνζαρεκ από καρκίνο.

πηγή: el.wikipedia.org

1967 – The Doors

  • Κυκλοφόρησε: 4 Ιανουαρίου 1967
  • Εταιρεία: Elektra
  • Πιστοποιήσεις: US: 4× Platinum, CAN: 4× Platinum, FRA: 3× Platinum, ARG: Gold, SPA: Gold, SWE: Platinum, AUT: Gold, FIMI: Gold, GER: Platinum, UK: 2× Platinum
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild
  • Singles από το «The Doors»:
  1. «Break On Through (To the Other Side)» Κυκλοφόρησε: Ιανουάριο 1967
  2. «Light My Fire» Κυκλοφόρησε: Απρίλιο 1967

Tracklist:

1. «Break On Through (To the Other Side)» 2:29

2. «Soul Kitchen» 3:35

3. «The Crystal Ship» 2:34

4. «Twentieth Century Fox» 2:33

5. «Alabama Song (Whisky Bar)» 3:20

6. «Light My Fire» 7:06

7. «Back Door Man» 3:34

8. «I Looked at You» 2:22

9. «End of the Night» 2:52

10. «Take It as It Comes» 2:23

11. «The End» 11:41

40th Anniversary Edition bonus tracks

12. «Moonlight Drive» (version 1) (song was written by Morrison and recorded in August 1966 (both versions)) 2:42

13. «Moonlight Drive» (version 2) 2:31

14. «Indian Summer» (lyrics written by Morrison & music by Krieger and recorded August 1966) 2:35

50th Anniversary Edition second CD mono tracks

1. «Break On Through (To the Other Side)» 2:29

2. «Soul Kitchen» 3:35

3. «The Crystal Ship» 2:34

4. «Twentieth Century Fox» 2:33

5. «Alabama Song (Whisky Bar)»  3:20

6. «Light My Fire» 7:06

7. «Back Door Man»  3:34

8. «I Looked at You» 2:22

9. «End of the Night» 2:52

10. «Take It as It Comes» 2:23

11. «The End» 11:41

50th Anniversary Edition third CD live Matrix 67

1. «Break On Through (To the Other Side)» 3:29

2. «Soul Kitchen» 3:46

3. «The Crystal Ship» 3:12

4. «Twentieth Century Fox» 2:59

5. «Alabama Song (Whisky Bar)» 3:36

6. «Light My Fire» 8:58

7. «Back Door Man» 5:34

8. «The End» 14:56

50th Anniversary Edition fourth LP mono tracks

1. «Break On Through (To the Other Side)» 2:29

2. «Soul Kitchen» 3:35

3. «The Crystal Ship» 2:34

4. «Twentieth Century Fox» 2:33

5. «Alabama Song (Whisky Bar)» 3:20

6. «Light My Fire» 7:06

7. «Back Door Man» 3:34

8. «I Looked at You» 2:22

9. «End of the Night» 2:52

10. «Take It as It Comes» 2:23

11. «The End» 11:41

1967 – Strange Days

  • Κυκλοφόρησε: 25 Σεπτεμβρίου 1967
  • Εταιρεία: Elektra
  • Πιστοποιήσεις: US: Platinum, CAN: Platinum, FRA: 2x Gold, GER: Gold, UK: Gold
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild
  • Singles από το «Strange Days»:
  1. «People Are Strange» Κυκλοφόρησε: Σεπτέμβριο 1967
  2. «Love Me Two Times» Κυκλοφόρησε: Νοέμβριο 1967

Tracklist:

1. «Strange Days» 3:11

2. «You’re Lost Little Girl» 3:03

3. «Love Me Two Times» 3:18

4. «Unhappy Girl» 2:02

5. «Horse Latitudes» 1:37

6. «Moonlight Drive» 3:05

7. «People Are Strange» 2:13

8. «My Eyes Have Seen You» 2:32

9. «I Can’t See Your Face in My Mind» 3:26

10. «When the Music’s Over» 10:58

40th Anniversary Edition CD bonus tracks

11. «People Are Strange» (with false starts and studio dialogue) 1:57

12. «Love Me Two Times (Take 3)» 3:19

50th Anniversary Edition second CD mono tracks

1. «Strange Days» 3:11

2. «You’re Lost Little Girl» 3:03

3. «Love Me Two Times» 3:18

4. «Unhappy Girl» 2:02

5. «Horse Latitudes» 1:37

6. «Moonlight Drive» 3:05

7. «People Are Strange» 2:13

8. «My Eyes Have Seen You» 2:32

9. «I Can’t See Your Face in My Mind» 3:26

10. «When the Music’s Over» 10:58

1968 – Waiting for the Sun

  • Κυκλοφόρησε: 3 Ιουλίου 1968
  • Εταιρεία: Elektra
  • Πιστοποιήσεις: US: Platinum, CAN: Platinum, FRA: 2x Gold, GER: Gold, UK: Gold
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild
  • Singles από το «Waiting for the Sun»:
  1. «The Unknown Soldier» Κυκλοφόρησε: Μάρτιο 1968
  2. «Hello, I Love You» Κυκλοφόρησε: Ιούνιο 1968

Tracklist:

1. «Hello, I Love You» 2:14

2. «Love Street» 2:53

3. «Not to Touch the Earth» 3:56

4. «Summer’s Almost Gone» 3:22

5. «Wintertime Love» 1:54

6. «The Unknown Soldier» 3:23

7. «Spanish Caravan» 3:03

8. «My Wild Love» 3:01

9. «We Could Be So Good Together» 2:26

10. «Yes, the River Knows» 2:36

11. «Five to One» 4:26

40th Anniversary Edition CD bonus tracks

12. «Albinoni’s Adagio in G minor» 4:32

13. «Not to Touch the Earth (Dialogue)» 0:38

14. «Not to Touch the Earth (Take 1)» 4:05

15. «Not to Touch the Earth (Take 2)» 4:18

16. «Celebration of the Lizard (An Experiment/Work in Progress)» 17:09

50th Anniversary Edition second CD bonus tracks

1. «Hello, I Love You» (Rough Mix) 2:23

2. «Summer’s Almost Gone» (Rough Mix) 3:23

3. «Yes, the River Knows» (Rough Mix) 2:38

4. «Spanish Caravan» (Rough Mix) 2:57

5. «Love Street» (Rough Mix) 3:05

6. «Wintertime Love» (Rough Mix) 1:56

7. «Not to Touch the Earth» (Rough Mix) 3:57

8. «Five to One» (Rough Mix) 4:23

9. «My Wild Love» (Rough Mix) 3:00

10. «Texas Radio & The Big Beat» (Live at Falkoner Centeret, Copenhagen 9/17/68) 1:33

11. «Hello, I Love You» (Live at Falkoner Centeret, Copenhagen 9/17/68) 2:27

12. «Back Door Man» (Live at Falkoner Centeret, Copenhagen 9/17/68) 2:06

13. «Five to One» (Live at Falkoner Centeret, Copenhagen 9/17/68) 4:38

14. «The Unknown Soldier» (Live at Falkoner Centeret, Copenhagen 9/17/68) 4:53

50th Anniversary Edition third LP remastered tracks

1. «Hello, I Love You» 2:14

2. «Love Street» 2:53

3. «Not to Touch the Earth» 3:56

4. «Summer’s Almost Gone» 3:22

5. «Wintertime Love» 1:54

6. «The Unknown Soldier» 3:23

7. «Spanish Caravan» 3:03

8. «My Wild Love» 3:01

9. «We Could Be So Good Together» 2:26

10. «Yes, the River Knows» 2:36

11. «Five to One» 4:26

1969 – The Soft Parade

  • Κυκλοφόρησε: 18 Ιουλίου 1969
  • Εταιρεία: Elektra
  • Πιστοποιήσεις: US: Platinum, CAN: Platinum, UK: Silver
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild
  • Singles από το «The Soft Parade»:
  1. «Touch Me» Κυκλοφόρησε: Δεκέμβριο 1968
  2. «Wishful Sinful» Κυκλοφόρησε: Μάρτιο 1969
  3. «Tell All the People» Κυκλοφόρησε: Ιούνιο 1969
  4. «Runnin’ Blue» Κυκλοφόρησε: Αύγουστο 1969

Tracklist:

1. «Tell All the People» 3:21

2. «Touch Me» 3:12

3. «Shaman’s Blues» 4:49

4. «Do It» 3:08

5. «Easy Ride» 2:43

6. «Wild Child» 2:36

7. «Runnin’ Blue» 2:27

8. «Wishful Sinful» 2:58

9. «The Soft Parade» 8:36

40th Anniversary Edition CD bonus tracks

10. «Who Scared You» 3:58

11. «Whiskey, Mystics and Men (Version 1)» 2:28

12. «Whiskey, Mystics and Men (Version 2)» 3:04

13. «Push Push» (previously unreleased Doors jam) 6:05

14. «Touch Me (Dialogue)» 0:28

15. «Touch Me (Take 3)» 3:40

1970 – Morrison Hotel

  • Κυκλοφόρησε: 9 Φεβρουαρίου 1970
  • Εταιρεία: Elektra
  • Πιστοποιήσεις: US: Platinum, CAN: Platinum, FRA: Platinum, POL: Platinum, SPA: Platinum, SWI: Gold, AUT: Gold, UK: Gold
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild
  • Singles από το «Morrison Hotel»:
  1. «You Make Me Real/Roadhouse Blues» Κυκλοφόρησε: Φεβρουάριο 1970

Tracklist:

1. «Roadhouse Blues» 4:03

2. «Waiting for the Sun» 3:58

3. «You Make Me Real» 2:53

4. «Peace Frog» 2:51

5. «Blue Sunday» 2:13

6. «Ship of Fools» 3:08

7. «Land Ho!» 4:10

8. «The Spy» 4:17

9. «Queen of the Highway» 2:47

10. «Indian Summer» 2:36

11. «Maggie M’Gill» 4:23

40th Anniversary CD bonus tracks

12. «Talking Blues» 0:59

13. «Roadhouse Blues (Takes 1–3)» (recorded November 4, 1969) 8:47

14. «Roadhouse Blues (Take 6)» (recorded November 4, 1969) 9:26

15. «Carol» 0:56

16. «Roadhouse Blues (Take 1)» (recorded November 5, 1969) 4:32

17. «Money Beats Soul» 1:04

18. «Roadhouse Blues (Takes 13–15)» (recorded November 5, 1969) 6:21

19. «Peace Frog (False Starts & Dialogue)» 2:00

20. «The Spy (Version 2)» 3:48

21. «Queen of the Highway (Jazz Version)» 3:36

1970 – Absolutely Live

  • Κυκλοφόρησε: 20 Ιουλίου 1970
  • Ηχογραφήθηκε: 21 Ιουλίου 1969 – 8 Μαΐου 1970
  • Εταιρεία: Elektra
  • Πιστοποιήσεις: US: Gold, CAN: Gold, FRA: Gold, AUS: Gold
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild

Tracklist:

Side 1 (19:17)

1. «House Announcer» (Spectrum Philadelphia May 1, 1970)

2. «Who Do You Love?» (Felt Forum New York City January 17, 1970 1st show)

3. «Alabama Song (Whiskey Bar)» (Felt Forum New York City January 17, 1970 1st show)

4. «Back Door Man» (Felt Forum New York City January 18, 1970 2st show)

5. «Love Hides» (Spectrum Philadelphia May 1, 1970)

6. «Five to One» (Felt Forum New York City January 17 1970 2nd show)

Side 2 (18:33)

1. «Build Me a Woman» (Felt Forum New York City January 17, 1970 2nd show)

2. «When the Music’s Over» (Felt Forum New York City January 17, 1970 2nd show)

Side 3 (18:00)

1. «Close to You» (Spoken intro Civic Arena Pittsburgh May 2, 1970; song Felt Forum New York City January 18, 1970 2nd show)

2. «Universal Mind» (Aquarius Theater Hollywood July 21, 1969 2nd show)

3. «Petition the Lord with Prayer» (Felt Forum New York City January 18, 1970 2nd show)

4. «Dead Cats, Dead Rats» (Cobo Arena Detroit May 8, 1970)

5. «Break On Through (To the Other Side)» (Cobo Arena Detroit May 8, 1970 May 8, 1970)

Side four (21:52)

1. «Celebration of the Lizard» (Aquarius Theatre Hollywood July 21, 1969 1st show)

2. «Soul Kitchen» (Aquarius Theatre Hollywood July 21, 1969 2nd show)

1970 – 13 (Compilation)

  • Κυκλοφόρησε: 30 Νοεμβρίου 1970
  • Εταιρεία: Elektra
  • Πιστοποιήσεις: US: Platinum, CAN: Platinum
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild

Tracklist:

US release

1. «Light My Fire» 6:50

2. «People Are Strange» 2:13

3. «Back Door Man» 3:34

4. «Moonlight Drive» 3:05

5. «The Crystal Ship» 2:34

6. «Roadhouse Blues» 4:03

7. «Touch Me» 3:12

8. «Love Me Two Times» 3:18

9. «You’re Lost Little Girl» 3:03

10. «Hello, I Love You» 2:14

11. «Land Ho!» 4:10

12. «Wild Child» 2:38

13. «The Unknown Soldier» 3:23

1971 – L.A. Woman

  • Κυκλοφόρησε: 19 Απριλίου 1971
  • Εταιρεία: Elektra
  • Πιστοποιήσεις: US: 2× Platinum, CAN: 3× Platinum, FRA: 2× Platinum, AUS: 4× Platinum, SPA: Platinum, SWI: Gold, AUT: Gold, GER: Gold, UK: Gold
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: The Doors, Bruce Botnick
  • Singles από το «L.A. Woman»:
  1. «Love Her Madly» Κυκλοφόρησε: Μάρτιος 1971
  2. «Riders on the Storm» Κυκλοφόρησε: Ιούνιος 1971

Tracklist:

1. «The Changeling» 4:21

2. «Love Her Madly» 3:20

3. «Been Down So Long» 4:41

4. «Cars Hiss by My Window» 4:12

5. «L.A. Woman» 7:49

6. «L’America» 4:37

7. «Hyacinth House» 3:11

8. «Crawling King Snake» 5:00

9. «The WASP (Texas Radio and the Big Beat)» 4:16

5. «Riders on the Storm» 7:09

40th Anniversary edition bonus tracks

11. «Orange County Suite» 5:45

12. «(You Need Meat) Don’t Go No Further» 3:41

40th Anniversary edition bonus disc

1. «The Changeling» (alternate version) 4:45

2. «Love Her Madly» (alternate version) 3:59

3. «Cars Hiss by My Window» (alternate version) 4:42

4. «L.A. Woman» (alternate version) 8:50

5. «The WASP (Texas Radio and the Big Beat)» (alternate version) 5:37

6. «Been Down So Long» (alternate version) 4:53

7. «Riders on the Storm» (alternate version) 9:11

8. «She Smells So Nice» (previously unreleased) 4:41

9. «Rock Me» (previously unreleased) 4:30

iTunes bonus tracks

10. «L.A. Woman» (take 1) 7:42

11. «Crawling King Snake» (run-through and studio chatter) 4:35

Amazon bonus tracks

10. «Love Her Madly» (take 1) 3:38

11. «The Changeling» (take 9) 5:28

Spotify bonus track

10. «The WASP (Texas Radio and the Big Beat)» (instrumental) 4:21

1971 – Other Voices

  • Κυκλοφόρησε: 18 Οκτωβρίου 1971
  • Εταιρεία: Elektra
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: The Doors, Bruce Botnick
  • Singles από το «Other Voices»:
  1. «Tightrope Ride» Κυκλοφόρησε: 1971

Tracklist:

1. «In the Eye of the Sun» 4:48

2. «Variety Is the Spice of Life» 2:50

3. «Ships w/ Sails» 7:38

4. «Tightrope Ride» 4:15

5. «Down on the Farm» 4:15

6. «I’m Horny, I’m Stoned» 3:55

7. «Wandering Musician» 6:25

8. «Hang On to Your Life» 5:36

1973 – Weird Scenes Inside the Gold Mine (Compilation)

  • Κυκλοφόρησε: Ιανουάριος 1972
  • Εταιρεία: Elektra
  • Πιστοποιήσεις: US: Gold
  • Μορφή: LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild, Bruce Botnick, The Doors

Tracklist:

Side 1

1. «Break On Through (To the Other Side)» 2:25

2. «Strange Days» 3:05

3. «Shaman’s Blues» 4:45

4. «Love Street» 3:06

5. «Peace Frog/Blue Sunday» 5:00

6. «The WASP (Texas Radio and the Big Beat)» 4:12

7. «End of the Night» 2:49

Side 2

1. «Love Her Madly» 3:18

2. «Spanish Caravan» 2:58

3. «Ship of Fools» 3:06

4. «The Spy» 4:15

5. «The End» 11:35

Side 3

1. «Take It as It Comes» 2:13

2. «Runnin’ Blue» 2:27

3. «L.A. Woman» 7:49

4. «Five to One» 4:22

5. «Who Scared You» 3:51

6. «(You Need Meat) Don’t Go No Further» 3:37

Side 4

1. «Riders on the Storm» 7:14

2. «Maggie McGill» 4:25

3. «Horse Latitudes» 1:30

4. «When the Music’s Over» 11:00

1972 – Full Circle

  • Κυκλοφόρησε: 15 Αυγούστου 1972
  • Εταιρεία: Elektra/Asylum Records/Rhino
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: The Doors

Tracklist:

Side A

1. «Get Up and Dance»  2:26

2. «4 Billion Souls» 3:18

3. «Verdilac» 5:40

4. «Hardwood Floor» 3:38

5. «Good Rockin'» 4:22

Side B

6. «The Mosquito» 5:16

7. «The Piano Bird» 5:50

8. «It Slipped My Mind» 3:11

9. «The Peking King and the New York Queen» 6:25

Bonus track on 2015 re-release

10. «Treetrunk» 2:56

1973 – The Best of The Doors (Compilation)

  • Κυκλοφόρησε: Αύγουστος 1973
  • Εταιρεία: Elektra
  • Μορφή: LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild, Bruce Botnick, The Doors

Tracklist:

Side 1

1. «Who Do You Love?» 6:48

2. «Soul Kitchen» 3:30

3. «Hello, I Love You» 2:23

4. «People Are Strange» 2:10

5. «Riders on the Storm» 7:05

Side 2

1. «Touch Me» 3:15

2. «Love Her Madly» 3:20

3. «Love Me Two Times» 3:15

4. «Take It as It Comes» 2:25

5. «Moonlight Drive» 3:01

6. «Light My Fire» 6:50

1978 – An American Prayer

  • Κυκλοφόρησε: 17 Νοεμβρίου 1978
  • Εταιρεία: Elektra/Asylum Records/Rhino
  • Πιστοποιήσεις: US: Platinum
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: John Haeny, Ray Manzarek, Robby Krieger, John Densmore, Frank Lisciandro

Tracklist:

1995 remastered edition

Awake

1. «Awake» 0:36

2. «Ghost Song (edit)» 2:50

3. «Dawn’s Highway» 1:21

4. «Newborn Awakening» 2:26

To Come of Age

5. «To Come of Age» 1:01

6. «Black Polished Chrome» 1:07

7. «Latino Chrome» 2:14

8. «Angels and Sailors» 2:46

9. «Stoned Immaculate» 1:33

The Poet’s Dream

10. «The Movie» 1:35

11. «Curses, Invocations» 1:57

World on Fire

12. «American Night» 0:28

13. «Roadhouse Blues» 5:53

14. «The World on Fire» 1:06

15. «Lament» 2:18

16. «The Hitchhiker» 2:15

An American Prayer

17. «An American Prayer» 3:04

18. «Hour for Magic» 1:17

19. «Freedom Exists» 0:20

20. «A Feast of Friends» (also known as «The Severed Garden») 2:10

Bonus tracks

21. «Babylon Fading» 1:40

22. «Bird of Prey» 1:03

23. «The Ghost Song (Extended Version)» (Includes a hidden spoken poetry section at the very end of the track.)

1983 – Alive, She Cried (Live)

  • Κυκλοφόρησε: Οκτώβριος 1983
  • Ηχογραφήθηκε: 1968-1969, 1970 στις πόλεις: Los Angeles, New York City, Detroit, Boston, Copenhagen
  • Εταιρεία: Rhino/Elektra Records
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild, Bruce Botnick, The Doors

Tracklist:

1. «Gloria» 6:17

2. «Light My Fire» 9:51

3. «You Make Me Real» 3:06

4. «The WASP (Texas Radio and the Big Beat)» 1:52

5. «Love Me Two Times» 3:17

6. «Little Red Rooster» 7:05

7. «Moonlight Drive» (including «Horse Latitudes») 5:34

1985 – The Doors Classics (Compilation)

  • Κυκλοφόρησε: Μάιος 1985
  • Εταιρεία: Rhino/Elektra Records
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild, Bruce Botnick, The Doors

Tracklist:

Disc 1

1.»Strange Days» from Strange Days (1967)

2.»Love Her Madly» from L.A. Woman (1971)

3.»Waiting for the Sun» from Morrison Hotel (1970)

4. «My Eyes Have Seen You» from Strange Days (1967)

5.»Wild Child» from The Soft Parade (1969)

6.»The Crystal Ship» from The Doors (1967)

7.»Five to One» from Waiting for the Sun (1968)

8.»Roadhouse Blues (Live)» from An American Prayer (1978); originally from Morrison Hotel (1970)

9. «Land Ho!» from Morrison Hotel (1970)

10. «I Can’t See Your Face in My Mind» from Strange Days (1967)

11. «Peace Frog» from Morrison Hotel (1970)

12. «The WASP (Texas Radio and the Big Beat)» from L.A. Woman (1971)

13. «The Unknown Soldier» from Waiting for the Sun (1968)

1985 – The Best of the Doors (Compilation)

  • Κυκλοφόρησε: Νοέμβριος 1985
  • Εταιρεία: Rhino/Elektra Records
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild, Bruce Botnick, The Doors

Tracklist:

Disc 1

1.»Break On Through (To the Other Side)» – 2:27

2.»Light My Fire»  – 7:06

3. «The Crystal Ship» – 2:33

4. «People Are Strange» – 2:11

5. «Strange Days» – 3:07

6. «Love Me Two Times» – 3:15

7. «Alabama Song (Whisky Bar)» – 3:20

8. «Five to One» – 4:26

9. «Waiting for the Sun» – 3:59

10. «Spanish Caravan»– 2:58

11. «When the Music’s Over» – 10:56

Disc 2

1. «Hello, I Love You» – 2:14

2. «Roadhouse Blues» – 4:03

3. «L.A. Woman» – 7:49

4. «Riders on the Storm» – 7:11

5. «Touch Me» – 3:12

6. «Love Her Madly» – 3:17

7. «The Unknown Soldier» – 3:23

8. «The End» – 11:42

1991 – In Concert (Compilation)

  • Κυκλοφόρησε: 21 Μαΐου 1991
  • Εταιρεία: Rhino/Elektra Records
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Paul A. Rothchild

Tracklist:

Disc 1

1. «House Announcer» – Philadelphia May 1, 1970 2:40

2. «Who Do You Love?» Felt Forum NYC January 17, 1970 1st show 6:02

3. «Alabama Song (Whiskey Bar)» Felt Forum NYC January 17, 1970 1st show 1:51

4. «Back Door Man» Felt Forum NYC January 18, 1970 2st show 2:22

5. «Love Hides» Philadelphia May 1, 1970 1:48

6. «Five to One» Felt Forum NYC January 17 1970 2nd show 4:34

7. «Build Me a Woman» Felt Forum NYC January 17, 1970 2nd show 3:33

8. «When the Music’s Over» Felt Forum NYC January 17, 1970 2nd show 14:50

9. «Universal Mind» Aquarius Theater, LA 2nd show July 21, 1969 4:54

10. «Petition the Lord with Prayer» Felt Forum NYC January 18, 1970 2nd show 0:52

11. «Dead Cats, Dead Rats» Cibo Arena, Detroit May 8, 1970 1:57

12. «Break On Through (To the Other Side)» Cobo Arena, Detroit May 8, 1970 4:42

13. «Celebration of the Lizard» Aquarius Theater, LA 1st Show July 21, 1969 13.45
–Lions in the Street
–Wake Up!
–A Little Game
–The Hill Dwellers
–Not to Touch the Earth
–Names of the Kingdom
–The Palace of Exile»

14. «Soul Kitchen» Aquarius Theater, LA 2nd Show July 21, 1969 7:15

Disc 2

1. «Roadhouse Blues» New York Felt Forum 1st show January 17, 1970 & Detroit Cobo Arena May 8, 1970 & End Dialogue Boston Arena 2nd Show April 10, 1970 6:13

2. «Gloria» Aquarius Theater Rehearsal, LA July 22, 1969 with overdub 6:17

3. «Light My Fire including «Graveyard Poem»» New York Felt Forum 1st & 2nd Show January 18, 1970 & Boston Arena 1st & 2nd Show April 10, 1970 9:51

4. «You Make Me Real» Aquarius Theater, LA 2nd Show July 21, 1969 with new guitar overdub 3:06

5. «Texas Radio & The Big Beat» Denmark T.V. Show, Copenhagen September 18, 1968 with new guitar overdub 1:52

6. «Love Me Two Times» T.V. Show, Copenhagen September 18, 1968 with new drum & keyboard overdub 3:17

7. «Little Red Rooster» Felt Forum, NYC 1st Show January 17, 1970 & Dialogue 2nd Show January 18, 1970 with harmonica overdub 7:15

8. «Moonlight Drive» including «Horse Latitudes»» Vocal from Felt Forum, NYC 1st Show January 18, 1970 with a newly recorded instrumental track 5:34

9. «Close to You» Felt Forum, NYC 2nd Show January 18, 1970 5:26

10. «The Unknown Soldier» Hollywood Bowl, LA July 5, 1968 4:25

11. «The End» Hollywood Bowl, LA July 5, 1968 15:42

1996 – Greatest Hits (Compilation)

  • Κυκλοφόρησε: Οκτώβριος 1980/15 Οκτωβρίου 1996
  • Εταιρεία: Rhino/Elektra Records
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Bruce Botnick, The Doors, Originally produced by Paul A. Rothchild

Tracklist:

1.»Hello, I Love You» – 2:12

2. «Light My Fire» – 7:05

3. «People Are Strange»  – 2:09

4. «Love Me Two Times» – 3:14

5. «Riders on the Storm» – 7:09

6. «Break On Through (To the Other Side)» – 2:26

7. «Roadhouse Blues» (live) – 6:14

8. «Touch Me» – 3:10

9. «L.A. Woman» – 7:47

10. «Love Her Madly» – 3:17

11. «The Ghost Song» – 4:13

12. «The End» – 6:28 (edited version for George S. Clinton from Apocalypse Now (1979))

Japanese version

13. «Wintertime Love»

1999 – Essential Rarities (Compilation)

  • Κυκλοφόρησε: 20 Ιουνίου 1999
  • Εταιρεία: Rhino/Elektra Records
  • Μορφή: CD, LP, Digital Release
  • Παραγωγή: Bruce Botnick, The Doors, Originally produced by Paul A. Rothchild

Tracklist:

1.»Hello to the Cities» (Live on The Ed Sullivan Show, 1967 and at Cobo Hall, Detroit, Michigan, 1970) – 0:57

2. «Break On Through (To the Other Side)» (Recorded live at the Isle of Wight Festival, England, UK, 1970) – 4:44

3. «Roadhouse Blues» (Recorded live at Madison Square Garden, New York City, New York, 1970) – 4:31

4. «Hyacinth House» (Demo recorded at Robby Krieger’s home studio, 1969) – 2:38

5. «Who Scared You» (Recorded at Elektra Sound Recorders Studios, 962 La Cienega Boulevard, Los Angeles, California, 90069, 1969) – 3:55

6. «Whiskey, Mystics and Men» (Recorded at Elektra Sound Recorders Studios, 962 La Cienega Boulevard, Los Angeles, California, 90069, 1970, though it was actually recorded the previous year with overdubs put in by the surviving members in 1977) – 2:23

7. «I Will Never Be Untrue» (Recorded live at the Aquarius Theater, Hollywood, Los Angeles, California, 1969) – 3:58

8. «Moonlight Drive» (Demo recorded at World Pacific Studios, 1965) – 2:31

9. «Queen of the Highway» (Alternate version recorded at Elektra Sound Recorders Studios, 962 La Cienega Boulevard, Los Angeles, California, 90069, 1969) – 3:35

10. «Someday Soon» (Recorded live at the Seattle Center, Seattle, Washington, 1970) – 3:49

11. «Hello, I Love You» (Demo recorded at World Pacific Studios, 1965) – 2:31

12. «Orange County Suite» (Recorded at Elektra Sound Recorders Studios, 962 La Cienega Boulevard, Los Angeles, California, 90069, 1970) – 5:44

13. «The Soft Parade» (Recorded live on PBS Television, New York, 1969) – 10:09

14. «The End» (Recorded live at Madison Square Garden, New York City, New York, 1970) – 17:46

15. «Woman Is a Devil» (Recorded at Elektra Sound Recorders Studios, 962 La Cienega Boulevard, Los Angeles, California, 90069, 1969) – 4:10

The Doors Top Hits by SounDarts.gr