News | Πέθανε ο Άλκης Γιαννακάς: Ο τελευταίος ζεν πρεμιέ του ελληνικού σινεμά

Ο ελληνικός κινηματογράφος αποχαιρετά έναν από τους τελευταίους αυθεντικούς ζεν πρεμιέ του. Ο Άλκης Γιαννακάς, ένας ηθοποιός που άφησε το δικό του στίγμα στη «χρυσή εποχή» του σινεμά, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών, σκορπίζοντας θλίψη σε φίλους, συναδέλφους και θαυμαστές.

Η είδηση του θανάτου του επιβεβαιώθηκε από τη σύντροφό του, Κατερίνα, η οποία μίλησε συγκινημένη για τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράστηκε 25 χρόνια ζωής. «Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, με χιούμορ, απλότητα και αγάπη για τη ζωή», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως ο Άλκης Γιαννακάς προτιμούσε να ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και δεν επιζητούσε τη δημοσιότητα ή τη φήμη που συχνά συνοδεύει τους ανθρώπους της τέχνης. Η κηδεία του θα τελεστεί την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου, στο Ελληνικό, όπου φίλοι και συγγενείς θα πουν το τελευταίο αντίο.

Ο Άλκης (Χρήστος) Γιαννακάς γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Μαρτίου 1945. Από μικρός έδειξε ενδιαφέρον για το θέατρο και τον κινηματογράφο, κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση στην ταινία «Ένας ήρως με παντούφλες» το 1958. Η πορεία του ωστόσο απογειώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’60, όταν πρωταγωνίστησε σε ταινίες που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή (“Ο παράς και ο φουκαράς”, “Η σοφερίνα”, “Στα σύνορα της προδοσίας”, ” Οι γενναίοι του Βορρά”, “Μια γυναίκα στην Αντίσταση”, “Η ταξιτζού”, “Μαντώ Μαυρογένους”).

Η μεγάλη του επιτυχία ήρθε με το φιλμ «Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη» το 1965, όπου ο ρόλος του ως «κακού παιδιού» τον καθιέρωσε ως έναν από τους πιο γοητευτικούς και αντισυμβατικούς ζεν πρεμιέ του ελληνικού σινεμά. Δύο χρόνια νωρίτερα, είχε ήδη ξεχωρίσει με την ταινία «Ένας Ντελικανής», όπου απέδειξε πως μπορούσε να συνδυάσει ευαισθησία και δυναμισμό, κατακτώντας το κοινό με τη φυσική του παρουσία και το έντονο βλέμμα του.

Πέρα από τον κινηματογράφο, ο Άλκης Γιαννακάς είχε ενεργή παρουσία και στο θέατρο, όπου συνεργάστηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς της εποχής. Ωστόσο, προς τα τέλη της δεκαετίας του ’80, αποφάσισε να αποσυρθεί οριστικά από τη σκηνή, επιλέγοντας να ζήσει μια πιο ήσυχη ζωή, μακριά από τις κάμερες και τη δημοσιότητα.

Η προσωπικότητά του συνδύαζε το πάθος του καλλιτέχνη με τη σεμνότητα του ανθρώπου που δεν ξεχνά από πού ξεκίνησε. Ο Άλκης Γιαννακάς έμεινε στη μνήμη του κοινού ως «ο ωραίος κακός του σινεμά», ένας άνδρας που με το βλέμμα και την παρουσία του μπορούσε να αποδώσει κάθε συναίσθημα με αλήθεια και βάθος.

Στις 12 Οκτωβρίου 2025, ο Άλκης Γιαννακάς έφυγε από τη ζωή στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη για τον ελληνικό κινηματογράφο και μια νοσταλγική ανάμνηση μιας εποχής που σημάδεψε γενιές θεατών. Οι ταινίες του, όπως «Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη» και «Ένας Ντελικανής», συνεχίζουν να θυμίζουν το ταλέντο, τη γοητεία και την αυθεντικότητα ενός ηθοποιού που υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού σινεμά.