News | Πέθανε ο Alain Delon σε ηλικία 88 ετών

Alain Fabien Maurice Marcel Delon (8 Νοεμβρίου 1935 – 18 Αυγούστου 2024)

Έφυγε από τη ζωή ο Alain Delon σε ηλικία 88 ετών. Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσαν σήμερα Κυριακή 18 Αυγούστου τα τρία παιδιά του. 

«Ο Alain Fabien, η Anouchka, ο Anthony καθώς και ο (σκύλος του) Loubo, με βαθιά θλίψη ανακοινώνουν τον θάνατο του πατέρα τους. Έφυγε ειρηνικά από τη ζωή στο σπίτι του στο Douchy, περιτριγυρισμένος από τα τρία του παιδιά και την οικογένειά του. Η οικογένειά του σας ζητά να σεβαστείτε την ιδιωτική του ζωή σε αυτή την εξαιρετικά οδυνηρή στιγμή του πένθους», ανέφερε το δελτίο τύπου.

Ήταν γνωστός ως ένας από τους πιο εξέχοντες ηθοποιούς και σύμβολα του σεξ της Ευρώπης από τις δεκαετίες του 1960 και του 1970.

Κέρδισε την κριτική έπαινο για τους ρόλους του σε ταινίες όπως: “Plein Soleil‎‎” (1960), “Rocco e i suoi fratelli‎‎” (1960), “L’Eclisse” (1962), “Il Gattopardo” (1963), “Le Samourai” (1967), “La Piscine” (1969), “Le circle rouge” (1970), “Un Flic” (1972) και ο “Monsieur Klein” (1976). Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Delon συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένων των Luchino Visconti, Jean-Luc Godard, Jean-Pierre Melville, Michelangelo Antonioni και Louis Malle.

Το 1985 κέρδισε το Βραβείο César Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο “Η ιστορία μας” (1984). Το 1991, έλαβε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλίας. Στο 45ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου του απονεμήθηκε η τιμητική Χρυσή Άρκτος. Επίσης το 2019 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, έλαβε τον τιμητικό Χρυσό Φοίνικα για την συνολική προσφορά του στην έβδομη τέχνη.

Το 1997 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ηθοποιία, σε ηλικία 62 ετών.

Ο Delon γεννήθηκε στο Σω (σημερινό Ω-ντε-Σεν), του Ιλ-ντε-Φρανς, ένα πλούσιο προάστιο του Παρισιού. Οι γονείς του, Édith Marie Suzanne Arnold (1911–1995) και François Fabien Delon (1904–1977), χώρισαν όταν ο Delon ήταν τεσσάρων ετών. Και οι δύο ξαναπαντρεύτηκαν και, ως αποτέλεσμα, ο Delon έχει μια ετεροθαλή αδερφή και δύο ετεροθαλείς αδελφούς. Όταν οι γονείς του χώρισαν, ο Delon στάλθηκε να ζήσει με ανάδοχους γονείς. Μετά τον θάνατο των ανάδοχων γονέων, οι γονείς του Delon ανέλαβαν από κοινού την επιμέλειά του, αλλά η συμφωνία δεν αποδείχθηκε ικανοποιητική. Φοίτησε σε καθολικό οικοτροφείο, το πρώτο από τα πολλά σχολεία από τα οποία αποβλήθηκε λόγω απείθαρχης συμπεριφοράς. Ο Delon άφησε το σχολείο στα 14 του και εργάστηκε για λίγο στο κρεοπωλείο του πατριού του. Κατατάχθηκε στο Γαλλικό Ναυτικό τρία χρόνια αργότερα, σε ηλικία 17 ετών, και κατά τη διάρκεια του 1953-1954 υπηρέτησε ως πεζοναύτης στον Πρώτο Πόλεμο της Ινδοκίνας.

Το 1956, μετά τη ναυτική του θητεία, ο Delon επέστρεψε στη Γαλλία και ξεκίνησε να εργάζεται ως σερβιτόρος, αχθοφόρος, γραμματέας και βοηθός πωλήσεων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγινε φίλος με την ηθοποιό Brigitte Auber στο Club Saint-Germain, η οποία είχε κάνει πρόσφατα τα γυρίσματα για το “To Catch a Thief” του Alfred Hitchcock. Ζουν μαζί στη rue du Pré-aux-Clercs, στο 7ο διαμέρισμα του Παρισιού, και έτσι ο Alain Delon απομακρύνθηκε από τον υπόκοσμο και άλλαξε την καριέρα του. Με την ευκαιρία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1957, κατέβηκε μαζί της στην Κυανή Ακτή και μετακόμισε στο σπίτι της στο Saint-Paul-de-Vence . Κατά τη διάρκεια αυτού του φεστιβάλ έγινε φίλος με τον Jean-Claude Brialy και ήρθε σε επαφή με την κινηματογραφική βιομηχανία, όπου γνώρισε τον μελλοντικό του ατζέντη George Beaume. Τον «εντόπισε» ο Henry Willson, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την εύρεση νέων ταλέντων για λογαριασμό του David O. Selznick, ο οποίος του πρόσφερε μια δοκιμαστική πορεία στη Ρώμη. Προσέγγισε έτσι τον κόσμο του κινηματογράφου, χωρίς ιδιαίτερη κατάρτιση ως ηθοποιός. Μετά από μια οντισιόν, ο Selznick του πρόσφερε συμβόλαιο, υπό την προϋπόθεση ότι θα μάθει αγγλικά.

Ο Delon επέστρεψε στο Παρίσι για να μάθει την γλώσσα, αλλά εκεί γνώρισε τον Γάλλο σκηνοθέτη Yves Allégret, ο οποίος ήταν πεπεισμένος ότι έπρεπε να μείνει στη Γαλλία για να ξεκινήσει την καριέρα του. Ο Selznick επέτρεψε στον Delon να ακυρώσει το συμβόλαιό του και ο Allégret, του έδωσε τον πρώτο κινηματογραφικό του ρόλο στην ταινία “Quand la femme s’en mêle” (1957). Ο Mark Allégret (αδελφός του Yves) έδωσε στον Delon τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία “Sois belle et tais-toi” (1958), στην οποία συμμετείχε και ο νεαρός ηθοποιός Jean-Paul Belmondo. Στη συνέχεια, ο Delon έπαιξε στη ρομαντική ταινία “Christine” (1958), βασισμένη σε ένα μυθιστόρημα του Arthur Schnitzler, δίπλα στη Romy Schneider. Ο Delon και η Schneiderξεκίνησαν μια ερωτική σχέση, η οποία έλαβε μεγάλη δημοσιότητα εκείνη την εποχή. Η ταινία ήταν η 17η πιο δημοφιλής ταινία στο γαλλικό box office εκείνη τη χρονιά.

Ο Delon πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμωδία “Faibles femmes” (1959), η οποία υπήρξε μια μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία και ήταν η πρώτη από τις ταινίες του Delon που προβλήθηκε στην Αμερική. Ο Delon έκανε κάποιες προσωπικές εμφανίσεις στη Νέα Υόρκη για την προώθηση της ταινίας.

Στη συνέχεια ο Delon  έπαιξε σε δύο ταινίες που του εξασφάλισαν τη διεθνή φήμη. Το 1960, εμφανίστηκε στην ταινία “Γυμνοί στον ήλιο” (Plein Soleil) σε σκηνοθεσία René Clément, που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, το οποίο βασίστηκε στο μυθιστόρημα “The Talented Mr. Ripley ” της Patricia Highsmith. Ο Delon  υποδύθηκε τον Tom Ripley, λαμβάνοντας κριτικό έπαινο για την ερμηνεία του. Η Highsmith δήλωσε θαυμάστρια της ερμηνείας του Delon. Η ταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία και στο κύκλωμα του art house στις αγγλόφωνες χώρες. Στη συνέχεια έπαιξε τον ομώνυμο ρόλο στην ταινία του Luchino Visconti, “Rocco e i suoi fratelli” (1960). 

Το 1973 ηχογράφησε ένα ντουέτο με τη Dalida, «Paroles, paroles», που έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα γαλλικά τραγούδια. Τον Απρίλιο του 2019, στα 83 του, ο Delon κυκλοφόρησε ένα νέο single. Το τραγούδι, με τίτλο “Je n’aime que toi”, συνέθεσαν οι Rick Allison και Julia Paris. Το 1983 συνεργάστηκε με τη Shirley Bassey στο διεθνές επιτυχημένο τραγούδι “Thought I’d ring you”.

Ο Delon απέκτησε την ελβετική υπηκοότητα στις 23 Σεπτεμβρίου 1999, και η εταιρεία που διαχειρίζεται τα προϊόντα που πωλούνται με το όνομά του εδρεύει στη Γενεύη. Έμενε στο Chêne-Bougeries στο καντόνι της Γενεύης.

Ο Delon υπέστη εγκεφαλικό τον Ιούνιο του 2019. Εισήχθη στο νοσοκομείο μετά από ζάλη και πονοκεφάλους. Τον Αύγουστο του 2019, αναρρώνει σε ελβετικό νοσοκομείο. Τον Σεπτέμβριο του 2022, ξεκίνησε πειραματική θεραπεία για ένα αργά εξελισσόμενο λέμφωμα. Το καλοκαίρι του 2023, τα τρία παιδιά του Delon πήραν την απόφαση να σταματήσουν αυτή τη θεραπεία επειδή τον αποδυνάμωνε. 

Σε μια συνέντευξη του 2021 στο Paris Match, ο Delon εξέφρασε την υποστήριξή του στην ευθανασία, αποκαλώντας την «το πιο λογικό και φυσικό πράγμα». Το 2022, ο γιος του Delon, ο Anthony, αποκάλυψε στην αυτοβιογραφία του “Entre chien et loup” ότι, μετά τον θάνατο της μητέρας του Nathalie, ο Alain ζήτησε να του αφαιρεθεί η μηαχνική υποστήριξη που τον κρατούσε στη ζωή εάν επρόκειτο να πέσει σε κώμα και είχε ζητήσει από τον Anthony να εκπληρώσει την επιθυμία του.

Τον Ιανουάριο του 2024, ο Delon δήλωσε πως η υγεία του είναι σε κακή κατάσταση και ότι ζούσε έναν απομονωμένο τρόπο ζωής στο κτήμα του La Brûlerie στο Douchy. Ταυτόχρονα, μια δημόσια διαμάχη σχετικά με την υγεία του Delon προέκυψε μεταξύ τριών από τα παιδιά του –Αnthony, Anouchka και Alain-Fabien– που όλοι παραδέχονται ότι ο Delon είναι «άρρωστος αλλά διαυγής και ενήμερος για τη διαμάχη». Η ρήξη ξεκίνησε όταν ο Anthony κατηγόρησε δημόσια την Anouchka, την ετεροθαλή αδερφή του, για «ψέματα» και «χειραγώγηση» επειδή απέκρυψε τα αποτελέσματα των γνωστικών τεστ που είχαν κάνει Ελβετοί γιατροί στον πατέρα τους. Τα παιδιά, ωστόσο, είχαν ενωθεί στα μέσα του 2023 για να εκδιώξουν επιτυχώς τον πρώην σύντροφο του Delon, Hiromi Rollin, την οποία κατηγόρησαν για κακοποίηση του πατέρα τους.

Ο Delon πέθανε «ειρηνικά» στις 18 Αυγούστου 2024, στο σπίτι του στο Douchy, περιτριγυρισμένος από μέλη της οικογένειας.