skip to Main Content

Start Here

  • Γεννήθηκε στην Ιρλανδία και μεγάλωσε στην Κομητεία Cork. Περίπου στην ηλικία των 9, παρακολούθησε τον Elvis Presley σε τηλεοπτική του εμφάνιση και έκτοτε αποφάσισε ν’ ασχοληθεί με την κιθάρα, μελετώντας μόνος του. Στα 12 του χρόνια κέρδισε σ’ ένα διαγωνισμό την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα. Έφηβος ακόμα, άρχισε να παίζει διασκευές σε επιτυχίες της εποχής και να εμφανίζεται με το πρώτο του συγκρότημα, τους “Fontana Showband”, ως support act σε διάφορα άλλα συγκροτήματα. Στα 16 του, σχημάτισε το δικό του μπλουζ συγκρότημα, τους “Impact”, με τους οποίους έπαιξε στη Γερμανία και την Ισπανία κατά το ’65 και ’66.
  • Σ΄αυτές τις περιοδείες, ανάμεσα στον εξοπλισμό του, διέθετε και τη “Battered Strat”, τη Stratocaster που θα τον συντρόφευε σε όλη την υπόλοιπη καριέρα του, την οποία αγόρασε σε κάποιο κατάστημα στο Cork το 1961. Η κιθάρα λέγεται ότι ήταν η πρώτη του είδους της στην Ιρλανδία. Την είχε παραγγείλει κάποιος άλλος μουσικός και ο οποίος άλλαξε γνώμη καθώς δεν του άρεσε το χρώμα. Έτσι, η κιθάρα κατέληξε στα χέρια του Γκάλαχερ για 100 λίρες.
  • Πριν κλείσει τα 20 του χρόνια, έγινε παγκόσμια γνωστός με τους Taste, συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1966 από τον ίδιο και τους Norman Damery και Eric Kitteringham αλλά μέχρι το 1968 ο Rory τους αντικατέστησε με τον drummer John Wilson και τον μπασίστα Richard McCracken αντίστοιχα, από το Belfast. Κυκλοφόρησαν δυο δίσκους, τα “Taste” και “On the Boards” και δυο ζωντανά ηχογραφημένα albums, τα “Live at Montreux” και “Live at the Isle of Wight”, ενώ συμμετείχαν σε μερικά απ’ τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά festivals της εποχής. Κατάφεραν να περιοδεύσουν και στην Αμερική.
  • Οι Taste διαλύθηκαν το 1970 και ο Gallagher ξεκίνησε την προσωπική του καριέρα του μαζί με άλλους μουσικούς, όπως ο μπασίστας Gerry McAvoy, με τον οποίο θα συνεργαζόταν για το μεγαλύτερο μέρος της και τον ντράμερ Wilgar Campbell. Το 1971, πρωτοεμφανίστηκε στην προσωπική του δισκογραφία με τον δίσκο που έφερε ως τίτλο τ’ όνομά του. Ο δίσκος αυτός έφτασε στο # 40 των βρετανικών charts, ενώ παράλληλα άρχισε να περιοδεύει στην Ευρώπη και την Αμερική, συναυλιακή δραστηριότητα που θα εξακολουθούσε έως το τέλος της ζωής του.
  • Η κυκλοφορία με τις ηχογραφήσεις από την ευρωπαϊκή περιοδεία του 1972, με τίτλο “Live in Europe” γνώρισε μεγάλη επιτυχία, όπως κι εκείνη στην Ιρλανδία του 1973-74, με τίτλο “Irish Tour ’74” η οποία μεταφέρθηκε, με τον ομώνυμο τίτλο, σε κινηματογραφική ταινία από το σκηνοθέτη Tony Palmer. Το 1972, ο Rory συμμετείχε στην ηχογράφηση του “London Sessions” των Jerry Lee Lewis και Muddy Waters. Ο Waters τον κάλεσε ξανά το 1974, για τις ανάγκες της ηχογράφησης του “London Revisited”.
  • Στη συνέχεια ακολούθησε μια σειρά επιτυχημένων δίσκων. Το 1975, υπέγραψε συμβόλαιο με την Crhysalis Records, κυκλοφορώντας την αμέσως επόμενη χρονιά το “Calling Card”, ο οποίος θεωρείται ο κορυφαίος δίσκος του, σε παραγωγή του μπασίστα των Deep Purple, Roger Glover. Η κυκλοφορία αυτή όμως, όπως και η συνέχεια της καριέρας του, επισκιάστηκε από την επερχόμενη έκρηξη του punk κινήματος, γεγονός όμως το οποίο δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει να κυκλοφορήσει πολύ καλούς δίσκους, όπως τα “Top Priority” και “Photo-Finish”.
  • Tο 1974 αρνήθηκε πρόταση να γίνει μέλος των Rolling Stones καθώς πίστευε ότι κάτι τέτοιο θα ερχόταν σε αντίθεση με την αντίληψή του για τη μουσική.
  • Το 1976, το τραγούδι του “Edged In Blue” είχε γίνει πολύ δημοφιλές στην Αμερική και η αποσπασματική κυκλοφορία του ως single θεωρείτο σίγουρο ότι θα χάριζε ακόμα πλατύτερη επιτυχία στο δημιουργό της. Ο Gallagher αρνήθηκε να κυκλοφορήσει το τραγούδι σαν single, αντιμετωπίζοντας τη δισκογραφική του δουλειά “Calling Card” ως αδιάσπαστο και ενιαίο σύνολο.
  • Ενώ ο Gallagher συνέχισε να εμφανίζεται ζωντανά σε όλο τον κόσμο, οι δισκογραφικές παρουσίες του έγιναν αραιότερες κατά τη δεκαετία του ’80.
  • Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1981 εμφανίστηκε στην Ελλάδα, στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Η συναυλία, μια απ’ τις πρώτες εμφανίσεις ξένων καλλιτεχνών που συνέβησαν στη χώρα, είχε 40.000 θεατές και συνοδεύτηκε από σοβαρά επεισόδια, από τη Νέα Φιλαδέλφεια έως τον Περισσό, ανάμεσα στις αστυνομικές δυνάμεις και το πλήθος. Σύμφωνα με την περιγραφή του ίδιου του Gallagher: “Ήμασταν βρεγμένοι, τα μάτια μας δάκρυζαν κι όλοι φοβηθήκαμε. Η συναυλία από μόνη της ήταν καταπληκτική. Αλλά ήταν επικίνδυνη. Απλά δεν ήθελα να πεθάνω σ’ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, χωρίς να ξέρω καν τι συνέβαινε…”. Την επόμενη μέρα, ο Τύπος κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδα και τίτλους όπως “Κάηκε η Νέα Φιλαδέλφεια από τους ροκάδες”. Η συναυλία αργότερα κυκλοφόρησε σε παράνομη έκδοση (bootleg) με τον τίτλο “Live in Athens”.
  • Το 1985, ο Gallagher ίδρυσε τη δική του δισκογραφική εταιρεία, Capo records, μέσω της οποίας κυκλοφόρησε δυο ακόμα δίσκους.
  • Η υγεία του στα τέλη της δεκαετίας είχε αρχίσει να κλονίζεται, γεγονός όμως που δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει να εμφανίζεται ζωντανά, ακόμα και λίγο πριν το τέλος του. Η τελευταία του ζωντανή εμφάνιση έγινε στις 10 Ιανουαρίου 1995, στο “Nighttown-Theatre”, στην Ολλανδία. Τον Απρίλιο, λόγω των χρόνιων προβλημάτων του με το αλκοόλ, υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση ήπατος στο King’s Hospital του Λονδίνου. Έπειτα από επιπλοκές, κατέληξε στις 14 Ιουνίου του 1995. Η σορός του βρίσκεται στο κοιμητήριο Saint Oliver, στο Cork της Ιρλανδίας. Ο τάφος του κοσμείται από πέντε χρυσές ακτίνες, μια εκ των οποίων φέρει το ακριβές μήκος και τα τάστα της Fender του.
  • rory-gallagher-grab
  • Ο Gallagher θεωρείται ένας απ’ τους κορυφαίους κιθαρίστες της λευκής blues μουσικής, τόσο για τα ζωηρά του solo και τις καινοτόμες ιδέες στη σύνθεση, όσο και για το πάθος και τη δεξιοτεχνία της τραγουδιστικής του ερμηνείας. Πολλοί σύγχρονοι κιθαρίστες της rock και της blues, τον θεωρούν ως την κύρια επιρροή τους. Ακόμα, θεωρείται μια από τις πιο σεμνές και συνεπείς παρουσίες της rock μουσικής.
  • Στις 25 Οκτωβρίου 1997, ένα γλυπτό αφιερωμένο στην μνήμη του Gallagher παρουσιάστηκε στην πλατεία “Rory Gallagher Place” (πρώην “Πλατεία του Αγ. Αγίου Παύλου”) στη γενέτειρά του, το Cork. Ο γλύπτης, Geraldine Creedon, ήταν παιδικός φίλος του Gallagher. Η μπάντα που έπαιξε στα αποκαλυπτήρια του αγάλματος ήταν η μπάντα του Dave McHugh, ο οποίος ίδρυσε την πρώτη μπάντα στην Ιρλανδία και επίσης στη μνήμη του Gallagher, τους Aftertaste, το 1995. Στις 2 Ιουνίου του 2010, ένα χάλκινο άγαλμα του Gallagher στις πραγματικές του αναλογίες παρουσιάστηκε στο κέντρο της πόλης Ballyshannon. Ένα βραβευμένο ετήσιο blues festival πραγματοποιείται κάθε χρόνο προς τιμήν του στην ίδια τοποθεσία.

a-bronze-statue-of-gallagher-in-ballyshannon-county-donegal

  • Καθ’ όλη τη διάρκεια της μουσικής του διαδρομής, δε σταμάτησε να τοποθετεί πάνω απ’ όλα, ακόμα και από την προσωπική του ζωή και την υγεία του, εκείνο που θεωρούσε ότι τον ολοκλήρωνε ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο: την αγάπη του για τα blues και το πάθος του να παίζει μουσική.
  • Το 1996 δημιουργείται το πρώτο βραβείο “Rory Galagher Rock Musician Award” με πρώτο βραβευθέντα τον The Edge των U2.
  • To 2000 έγιναν τα αποκαλυπτήρια τιμητικής πλακέτας στην γενέτειρά του, το Balyshannon, το 2006 χορηγείται πολεοδομική άδεια και η χάλκινη Strat του Rory τοποθετείται σε Rory Gallagher Corner στο Temple Bar του Δουβλίνου. 
  • Ένας δρόμος στο Ris-Orangis, μια κοινότητα στα νότια προάστια του Παρισιού, μετονομάστηκε “Rue Rory Gallagher”.
  • Το 2002 η εταιρεία An Post εκδίδει ένα γραμματόσημο με τον Rory Gallagher στην 4η σειρά γραμματόσημων της με την οποία τίμησε τους μεγαλύτερους rock θρύλους της χώρας.
  • Το 2004 η “Μουσική ΒιβλιοθήκηRory Gallagher”  εγκαινιάστηκε στο Cork.
  • Το 2015 η Fender κυκλοφόρησε την πρώτη Stratocaster με την υπογραφή του Rory Gallagher.

rory_corner stamp ballyshannon_rory_plaque

Back To Top